Κινδυνεύοντας και πάλι να προκαλέσω την μήνιν της ΕΣΣΝΘΧ, η οποία με αλλεπάληλες ανακοινώσεις τιμά το πρόσωπο μου, επιτρέψτε μου να διατυπώσω κάποιες σκέψεις για το σχέδιο του Κανονισμού  Αγώνων που συζητείται στη γενική συνέλευση της 10/11.1.2010. Τις σκέψεις αυτές τις εξέφρασα και στην προηγούμενη γενική συνέλευση της Ένωσης με αποτέλεσμα να υπάρξει πρόταση για "μομφή" εναντίον μου από ένα νεοκλεγέν μέλος του συμβουλίου της Ένωσης.

Το σχέδιο του κανονισμού που έχει δημοσιευθεί στο site της ΕΣΣΝΘΧ δεν έχει καμία χρησιμότητα, αντίθετα περιπλέκει τα πράγματα, καθώς αποτελεί συρραφή από κανονισμούς της ΕΣΟ, τη Γενικής Οδηγίας της ΚΕΔ, των γενικών κανονισμών του σκακιού. Η ισχύς του είναι η μικρότερη δυνατή στην ιεραρχία των κανονισμών, καθώς πρώτα είναι οι κανονισμοί της ΕΣΟ, μετά οι οδηγίες της ΚΕΔ και στο τέλος ο κανονισμός της ΕΣΣΝΘΧ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ότι κάθε φορά που τροποποιείται ένας κανονισμός στην ΕΣΟ ή μια οδηγία της ΚΕΔ, θα πρέπει να τροποποιείται και ο κανονισμός της ΕΣΣΝΘΧ. Δεν θέλω δε να φανταστώ τη σκηνή, που ο ένας αρχηγός ομάδας θα επικαλείται τον κανονισμό της ΕΣΟ, ο άλλος αρχηγός τον κανονισμό της ΕΣΣΝΘΧ και ο ταλαίπωρος διαιτητής θα πρέπει να αποφασίσει και δεν θα ξέρει τι ισχύει.

Εάν αποφασίσουμε ως Ένωση ότι χρειαζόμαστε ένα κανονισμό αγώνων, αυτός θα πρέπει να προβλέπει για τα πράγματα που δεν προβλέπουν οι γενικοί κανονισμοί. Θα πρέπει να προβλέπει για παράδειγμα με ποιες διαδικασίες αναθέτει ή διεξάγει τις διοργανώσεις η ΕΣΣΝΘΧ. Ποιες προδιαγραφές θα πρέπει να έχουν οι χώροι αγώνων, για να αποφύγουμε τα θλιβερά φαινόμενα του χώρου αγώνων των τελευταίων προκριματικών νεανικών. Πότε είναι υποχρεωμένη η Ένωση να βγάλει την προκήρυξη των αγώνων, να κάνει διαδικασία για να δεχθεί προσφορές από διοργανωτές για τα σχολικά, τα νεανικά κλπ.

Με λίγα λόγια ο Κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει τις διαδικασίες και τις δεσμεύσεις που πρέπει να έχει στη λειτουργία του το ΔΣ της ΕΣΣΝΘΧ για την ανάθεση και την διεξαγωγή των αγώνων.

Αντίθετα με λύπη μου διαβάζω στον προτεινόμενο κανονισμό ποινές και απαγορεύσεις για τις ομάδες, όπως υποβιβασμό κατηγορίας αν δεν κατέβει σε έναν αγώνα, θέσπιση κριτηρίων ισοβαθμίας ως μέρος του κανονισμού, πράγμα που σημαίνει ότι για να βάλεις κάποιο άλλο κριτήριο ισοβαθμίας θα πρέπει να αλλάξεις τον κανονισμό (!!!) και από την άλλη έλλειψη οποιασδήποτε αυτοδέσμευσης από την διοίκηση της ΕΣΣΝΘΧ για το ποτε είναι υποχρεωμένη να βγάζει την προκήρυξη των αγώνων, ποιες προδιαγραφές πρέπει να έχουν οι αίθουσες που γίνονται οι αγώνες, με ποια κριτήρια θα πρέπει να αναθέσει μία διοργάνωση σε κάποιον διοργανωτή. Με λίγα λόγια, όλα αυτά που θα έπρεπε να περιλαμβάνονται.

Αυτά τα λίγα προς το παρον και ελπίζοντας να πρυτανεύσει η λογική.

 Γιάννης Αντωνιάδης