- Αρχική
- Ειδήσεις
- Καλεντάρι
- Σκακιστικά Θέματα
- Υπηρεσίες
- Οπεν Καλαμαριάς
- 5ο Οπεν
- Αποτελέσματα
- 1ος Γύρος Group Β
- 1ος Γύρος Group A
- 2ος Γύρος Group Β
- 2ος Γύρος Group A
- 3ος Γύρος Group Β
- 3ος Γύρος Group A
- 4ος Γύρος Group Β
- 4ος Γύρος Group A
- 5ος Γύρος Group Β
- 5ος Γύρος Group A
- 6ος Γύρος Group Β
- 6ος Γύρος Group A
- 7ος Γύρος Group Β
- 7ος Γύρος Group A
- 8ος Γύρος Group Β
- 8ος Γύρος Group A
- 9ος Γύρος Group Β
- 9ος Γύρος Group A
- Βαθμολογίες
- Αποτελέσματα
- 4ο Οπεν
- 5ο Οπεν
- Εγγραφή - Είσοδος
- RSS
Skakistiko.Blogspot
http://skakistiko.blogspot.com -Σκακι
Ελληνικο Σκακιστικο Ιστολογιο - Greek Chess Blog
Ελληνικο Σκακιστικο Ιστολογιο - Greek Chess Blog
Ενημερώθηκε: πριν από 10 ώρες 7 λεπτά
Εικόνες
Όταν βρεθεί κανείς στην Κίνα, είναι σίγουρο πως θα συναντήσει στις γωνίες ανθρώπους να παίζουν σιάνγκτσι (κινέζικο σκάκι). Η φωτογραφία είναι του Reuters, χτεσινή, και εικονίζει ηλικιωμένους άνδρες να επιδίδονται στο σιάνγκτσι, σε ένα πεζόδρομο του Πεκίνου. Ένα πολύ κατατοπιστικό αφιέρωμα για το παιχνίδι, σε συνέχειες, είχε δημοσιεύσει ο Ηλίας Οικονομόπουλος στο ιστολόγιο Σκάκι στα Σχολεία, τον Οκτώβριο του 2008 (το πρώτο μέρος: http://skakistasholeia.blogspot.com/2008/10/blog-post_16.html ). Μπορείτε να διαβάσετε όλες τις πληροφορίες στη πιο πάνω διεύθυνση, απλώς εδώ μεταφέρω λίγες γραμμές:
Οι πρώτες αναφορές στο σιάνγκτσι μάς έρχονται από τον 8ο αιώνα. Γύρω στον 12ο ή 13ο αιώνα η σκακιέρα και οι κινήσεις των κομματιών πήραν τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα. Όπως θα γίνει φανερό όταν περιγράψουμε το παιχνίδι, το σιάνγκτσι και το σκάκι έχουν έναν κοινό πρόγονο, πιθανότατα το ινδικό παιχνίδι τσατουράγκα. Σ' αυτό ελάχιστοι διαφωνούν. Αν και υπάρχει μόνο ένα κομμάτι στο σιάνγκτσι που κινείται ακριβώς όπως το αντίστοιχό του στο σκάκι (το άρμα, που κινείται όπως ο πύργος), σχεδόν για όλα τα κομμάτια υπάρχει ένα παρόμοιο στο σκάκι, τόσο ως προς την τοποθέτηση, όσο και ως προς την κίνηση.
Η φιλολογία του κινέζικου σκακιού είναι απέραντη. Τα πρώτα βιβλία έρχονται από τη δυναστεία Μινγκ, περίπου τέσσερις αιώνες πριν από την εποχή μας, και καταλήγουν σε μια βιβλιογραφία που συναγωνίζεται εκείνη του σκακιού.
Τα βιβλία στα κινέζικα είναι εξαιρετικά φτηνά και, αντίθετα με αυτό που θα περίμενε κανείς, οι κινήσεις και τα διαγράμματα δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαβαστούν! Υπάρχουν βέβαια και βιβλία στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, κτλ. Οι σκακιέρες είναι κι αυτές πάρα πολύ φτηνές και, το κυριότερο, μπορεί κανείς να τις κατασκευάσει άνετα και μόνος του!
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Θέσεις από το Πανευρωπαϊκό
Απλές, αλλά ενδιαφέρουσες θέσεις, από τα Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ανδρών & Γυναικών που διεξάγονται αυτές τις ημέρες στη Ριέκα της Κροατίας:
Cramling 2523 - Arakhamia-Grant 2447, Rijeka 2010
Με τα μαύρα παίζει η Αραχάμια-Γκραντ, η οποία συμμετείχε σε πολλούς αγώνες στην Ελλάδα, κατά τη δεκαετία του 90. Πώς υποχρέωσε τη Σουηδέζα αντίπαλό της σε εγκατάλειψη; Η θέση δεν θα σας απασχολήσει περισσότερο από κάποια δευτερόλεπτα.
Iordachescu 2621 - Schmidt R. 2387, Rijeka 2010
Παίζουν τα λευκά. Τα αδύνατα σημεία στη μαύρη παράταξη φαίνονται εύκολα.
Moiseenko 2668 - Lupulescu 2598, Rijeka 2010
Παίζουν τα μαύρα και κερδίζουν σε λίγες κινήσεις. Χωρίς δυσκολία επίσης.
Krasenkow 2652 - Jobava 2695, Rijeka 2010
Παίζουν τα μαύρα. Ο Γεωργιανός GM βρήκε μια ισχυρή συνέχεια και ολοκλήρωσε την παρτίδα.
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Δρόμοι
Το σκάκι...
... ήταν πάντα μια μεταφορά της πολιτικής και στρατιωτικής αντιπαράθεσης, με τις παγίδες του και τα φινάλε του και τα ματ του. Αντικριστά στη σκακιέρα φανταζόμαστε να κάθονται διπλωμάτες ή στρατηγοί. Το παιχνίδι απέκτησε διεθνή φήμη τους τελευταίους δυο αιώνες, αλλά γνώρισε την κορύφωσή του στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, όπως και τα κατασκοπευτικά θρίλερ. H πρώτη σκηνή σε μια από τις πρώτες ταινίες του Τζέιμς Μποντ, «Από τη Ρωσία με αγάπη», είναι μια παρτίδα σκάκι ανάμεσα σε δυο μεγάλους μετρ (φωτ). Στην πραγματική ζωή, το ματς Φίσερ-Σπάσκι το 1972 τερμάτισε 25 χρόνια σοβιετικής ηγεμονίας στο σκάκι και σημάδεψε την αρχή του τέλους του Ψυχρού Πολέμου.
Το παιχνίδι...
... ήταν το τέλειο πεδίο μάχης για εκείνον τον ψυχολογικό πόλεμο. Και αυτό που το έκανε ακόμη πιο σημαντικό ήταν η σημασία που απέδιδε τότε η σοβιετική κοινωνία στο σκάκι. Οι Ρώσοι μπορεί να υστερούσαν σε άλλα, παρατηρεί ο Ντάνιελ Τζόνσον στο περιοδικό «Πρόσπεκτ», αλλά πάνω στη σκακιέρα η κυριαρχία τους ήταν απόλυτη. Ένα πεδίο μάχης που για πρώτη φορά στην Ιστορία ήταν αληθινά παγκόσμιο, μπορούσε να χωρέσει μέσα σε μονάχα 64 τετράγωνα. Το σκάκι έμοιαζε τότε με δικλίδα ασφαλείας, σε έναν πόλεμο που ανά πάσα στιγμή απειλούσε να γίνει θερμός.
H Σοβιετική...
... Ένωση εξακολουθεί να κυριαρχεί στο δυτικό σκάκι, ακόμη και μετά τον θάνατό της: οι περισσότεροι μεγάλοι μετρ του παιχνιδιού στην Αμερική, το Ισραήλ και την Ευρώπη είναι μετανάστες από τις χώρες του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Όμως ο μεγάλος μετρ που κυριάρχησε στο τελευταίο στάδιο της σοβιετικής ηγεμονίας ήταν ο Γκάρι Κασπάροφ. Τα αποτελέσματά του ξεχωρίζουν από όλων των άλλων. Αν δεν υπήρχαν τα κομπιούτερ. Το 1997 ηττήθηκε από το κομπιούτερ που ονομαζόταν «Ντιπ μπλου», κάτι που άφησε ένα μελανό σημάδι στην καριέρα του. Πολλοί πίστεψαν τότε πως το σκάκι σαν παιχνίδι είχε «τελειώσει», μολονότι άλλοι μεγάλοι μετρ κέρδιζαν ακόμη και τα καλύτερα κομπιούτερ. Στην ιδέα για την κατασκευή μηχανημάτων που θα έπαιζαν σκάκι, πρωτοπόροι ήταν ο Βρετανός Άλαν Τούρινγκ και ο Αμερικανός Κλοντ Σάνον, στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Και οι δυο υπερδυνάμεις χρησιμοποιούσαν προγράμματα σε κομπιούτερ για να προσομοιώνουν τις συνθήκες ενός πυρηνικού πολέμου. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα πρώτα πρωταθλήματα για κομπιούτερ που έπαιζαν σκάκι τα κέρδισαν σοβιετικές και αμερικανικές μηχανές.
H άνοδος...
... και η πτώση του παιχνιδιού ως πολιτικής μεταφοράς και ως ιδεολογικού όπλου συνέπεσε με την αρχή και το τέλος μιας από τις πιο αγωνιώδεις περιόδους της σύγχρονης ιστορίας. Σήμερα που έχει εκλείψει πια η απειλή, το σκάκι έχει χάσει ένα μεγάλο μέρος από το «κεφάλαιο» που είχε συσσωρεύσει χάρη σε αυτήν. Μπορεί η επανάσταση του Ίντερνετ να έκανε το «πεδίο της μάχης» πραγματικά παγκόσμιο, αλλά δεν υπάρχουν πια οι μεγάλοι «στρατηγοί».
(Ρούσσος Βρανάς, ΤΑ ΝΕΑ 21/5/2005, http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artid=4390963 )
... ήταν πάντα μια μεταφορά της πολιτικής και στρατιωτικής αντιπαράθεσης, με τις παγίδες του και τα φινάλε του και τα ματ του. Αντικριστά στη σκακιέρα φανταζόμαστε να κάθονται διπλωμάτες ή στρατηγοί. Το παιχνίδι απέκτησε διεθνή φήμη τους τελευταίους δυο αιώνες, αλλά γνώρισε την κορύφωσή του στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, όπως και τα κατασκοπευτικά θρίλερ. H πρώτη σκηνή σε μια από τις πρώτες ταινίες του Τζέιμς Μποντ, «Από τη Ρωσία με αγάπη», είναι μια παρτίδα σκάκι ανάμεσα σε δυο μεγάλους μετρ (φωτ). Στην πραγματική ζωή, το ματς Φίσερ-Σπάσκι το 1972 τερμάτισε 25 χρόνια σοβιετικής ηγεμονίας στο σκάκι και σημάδεψε την αρχή του τέλους του Ψυχρού Πολέμου.
Το παιχνίδι...
... ήταν το τέλειο πεδίο μάχης για εκείνον τον ψυχολογικό πόλεμο. Και αυτό που το έκανε ακόμη πιο σημαντικό ήταν η σημασία που απέδιδε τότε η σοβιετική κοινωνία στο σκάκι. Οι Ρώσοι μπορεί να υστερούσαν σε άλλα, παρατηρεί ο Ντάνιελ Τζόνσον στο περιοδικό «Πρόσπεκτ», αλλά πάνω στη σκακιέρα η κυριαρχία τους ήταν απόλυτη. Ένα πεδίο μάχης που για πρώτη φορά στην Ιστορία ήταν αληθινά παγκόσμιο, μπορούσε να χωρέσει μέσα σε μονάχα 64 τετράγωνα. Το σκάκι έμοιαζε τότε με δικλίδα ασφαλείας, σε έναν πόλεμο που ανά πάσα στιγμή απειλούσε να γίνει θερμός.
H Σοβιετική...
... Ένωση εξακολουθεί να κυριαρχεί στο δυτικό σκάκι, ακόμη και μετά τον θάνατό της: οι περισσότεροι μεγάλοι μετρ του παιχνιδιού στην Αμερική, το Ισραήλ και την Ευρώπη είναι μετανάστες από τις χώρες του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Όμως ο μεγάλος μετρ που κυριάρχησε στο τελευταίο στάδιο της σοβιετικής ηγεμονίας ήταν ο Γκάρι Κασπάροφ. Τα αποτελέσματά του ξεχωρίζουν από όλων των άλλων. Αν δεν υπήρχαν τα κομπιούτερ. Το 1997 ηττήθηκε από το κομπιούτερ που ονομαζόταν «Ντιπ μπλου», κάτι που άφησε ένα μελανό σημάδι στην καριέρα του. Πολλοί πίστεψαν τότε πως το σκάκι σαν παιχνίδι είχε «τελειώσει», μολονότι άλλοι μεγάλοι μετρ κέρδιζαν ακόμη και τα καλύτερα κομπιούτερ. Στην ιδέα για την κατασκευή μηχανημάτων που θα έπαιζαν σκάκι, πρωτοπόροι ήταν ο Βρετανός Άλαν Τούρινγκ και ο Αμερικανός Κλοντ Σάνον, στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Και οι δυο υπερδυνάμεις χρησιμοποιούσαν προγράμματα σε κομπιούτερ για να προσομοιώνουν τις συνθήκες ενός πυρηνικού πολέμου. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα πρώτα πρωταθλήματα για κομπιούτερ που έπαιζαν σκάκι τα κέρδισαν σοβιετικές και αμερικανικές μηχανές.
H άνοδος...
... και η πτώση του παιχνιδιού ως πολιτικής μεταφοράς και ως ιδεολογικού όπλου συνέπεσε με την αρχή και το τέλος μιας από τις πιο αγωνιώδεις περιόδους της σύγχρονης ιστορίας. Σήμερα που έχει εκλείψει πια η απειλή, το σκάκι έχει χάσει ένα μεγάλο μέρος από το «κεφάλαιο» που είχε συσσωρεύσει χάρη σε αυτήν. Μπορεί η επανάσταση του Ίντερνετ να έκανε το «πεδίο της μάχης» πραγματικά παγκόσμιο, αλλά δεν υπάρχουν πια οι μεγάλοι «στρατηγοί».
(Ρούσσος Βρανάς, ΤΑ ΝΕΑ 21/5/2005, http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artid=4390963 )
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Εικόνες
Οι σκακιστές του πάρκου Washington Square, στo Μανχάταν της Νέας Υόρκης, συγκεντρώνονται στο νοτιοδυτικό άκρο της έκτασης. Ανάμεσα στους τακτικούς θαμώνες ήταν ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ, ο οποίος έπαιζε παρτίδες με στοίχημα. Από σκακιστές: ο Λάρι Έβανς, ο Ρομάν Τζιτζιχασβίλι, αλλά ακόμη και ο θρυλικός Μπόμπι Φίσερ, στα νιάτα του. Στο σημείο αυτό του πάρκου, με τις σκακιέρες, γυρίστηκαν πολλές σκηνές της γνωστής ταινίας Αναζητώντας τον Μπόμπι Φίσερ.
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Η σκακιέρα στον κόσμο
Ο σκακιστής του Ζήνωνα Γλυφάδας Θανάσης Τσάνας είναι φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συμμετείχε με επιτυχία στο παραδοσιακό ματς με το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, που γίνεται στο σκάκι, όπως και σε πολλά άλλα αθλήματα κάθε χρόνο. Η φωτογραφία είναι από το χώρο των αγώνων. Ο Θανάσης Τσάνας (δεξιά) με τους σκακιστές του Ζήνωνα Βαγγέλη Ξαξίρη και Μισέλ Σαμάς, που πήγαν να συμπαρασταθούν (από το http://www.zinonchess.gr/ )
Του Μέτοικου στη Νίσυρο
Μέχρι τη Βραζιλία έφτασε ο Ivanchuk για να πάρει μέρος σε ράπιντ τουρνουά που έγινε εκεί με 292 συμμετοχές. Ο Ουκρανός μάζεψε 8 βαθμούς σε 9 αγώνες και ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον S.Mareco (2533) αλλά υπερίσχυσε στα κριτήρια ισοβαθμίας. Πιο κάτω τερμάτισαν ισχυροί Βραζiλιάνοι σκακιστές (Milos,Vescovi,Leitao..), αλλά και οι βετεράνοι Μecking (2548) με 7 βαθμούς και Anderson (2566) με 6.5. Χρόνος σκέψης 16 λεπτα για τους δυο πρώτους γύρους, 30 λεπτά για τον τρίτο και τέταρτο, και μια ώρα για τους 5 τελευταίους. Πιθανή ισοπαλία στον τελευταίο γύρο οδηγούσε σε Αρμαγεδδώνα με 6 και 5 λεπτά στο ρολόι.
http://xadrezgaucho.wikispaces.com/2010-TorneioFestaUva-Caxias
Με μια πολύ διπλωματική ανακοίνωση σε μια γλώσσα που θυμίζει εταιρικό μάνατζμεντ (επιτευχθέντες στόχοι, μείζων σκοπός, συνεργασία που θα πάρει διαφορετικό δρόμο..), Κάρλσεν και Κασπάροβ ανακοίνωσαν ότι η συνεργασία τους δεν θα είναι τόσο στενή στο μέλλον. (http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=6163 )
Αν και το διαζύγιο δεν θα οδηγήσει σε οριστικό χωρισμό, (ο Κάρλσεν θα έχει την ευκαιρία να συμβουλεύεται τον Κασπάροβ) είναι εμφανές ότι η σχέση μαθητείας παύει να ισχύει. Κάθε λογής σενάρια κυκλοφορούν στο διαδίκτυο (ο Κάρλσεν αισθάνεται ότι ο Γκάρι του κλέβει την δόξα, ο Κασπάροβ είναι πολύ ακριβός, ασυμφωνία χαρακτήρων, ο Κασπάροβ θα υποστηρίξει τον Κάρποβ σαν πρόεδρο της ΦΙΝΤΕ, ο Κασπάροβ θα ξαναγυρίσει στο αγωνιστικό σκάκι, θ'άντιμετωπίσει τον πρώην μαθητή του κι όλα αυτά είναι διαφημιστικό κόλπο..), αλλά τίποτα απ'αυτά δεν είναι δυνατό να επιβεβαιωθεί αυτή τη στιγμή. Το μόνο που φαίνεται να έχει κάποια βάση είναι οι συζητήσεις για ένα ματς Caruana-Kasparov (4 παρτίδες ράπιντ ή μπλιτς) το φθινόπωρο στο Μιλάνο. http://www.messaggeroscacchi.it/?p=2210
Οξφόρδη και Κέμπριτζ δεν ανταγωνίζονται μόνο στην κωπηλασία. Το 128ο Varsity chess match ανάμεσα στα δυο πανεπιστήμια το προηγούμενο Σάββατο στο Λονδίνο έληξε με ισοπαλία 4-4. Στη 2η σκακιέρα της Οξφόρδης ο Θανάσης Τσάνας νίκησε τον Li Yu(2344), αλλά η νίκη του δεν ήταν αρκετή.
http://www.bcmchess.co.uk/news/varsity2010.html
Οι Ούγγροι απέκτησαν έναν 14χρονο γκραντμέτρ. Ο R.Rapport (2444) αν κι έχασε στον τελευταίο γύρο από τον L.Portisch (2519) κατάφερε να πετύχει την τελευταία νόρμα που του χρειαζόταν για τον τίτλο (Rp=2638) και έτσι δεν πρέπει να του στοίχησε πολύ η απώλεια της πρώτης θέσης από τον A.Beliavsky (2657). Εντυπωσιακός ο 72χρονος Λάγιος, νίκησε και τον Μπελιάβσκυ!
http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=6165
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
WCBCSC 2010
Στις 20 Φεβρουαρίου έγινε ο βρετανικός διαγωνισμός λύσης προβλημάτων, χωρίς τον Nunn, που ήταν άρρωστος. Συμμετείχαν λύτες και από άλλες χώρες. Στο όπεν, πρώτος ο Mestel, δεύτερος ο Friedgood και τρίτος ο Πολωνός Murdzia.
Τρία από τα προβλήματα του διαγωνισμού:
Valery Kopyl, Uralski Problemist, 2002
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις (#2)
Michael Keller & Thorsten Zirkwitz, Schach-Aktiv, 2002
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις (#3)
Mykola Nagnibida, Problem Paradise, 2003 (correction by BDS)
Βοηθητικό σε 2 κινήσεις, 2 λύσεις (παίζουν τα μαύρα και βοηθούν τα λευκά να τα κάνουν ματ σε 2 κινήσεις. h#2, 2 solutions).
Τρία από τα προβλήματα του διαγωνισμού:
Valery Kopyl, Uralski Problemist, 2002
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις (#2)
Michael Keller & Thorsten Zirkwitz, Schach-Aktiv, 2002
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις (#3)
Mykola Nagnibida, Problem Paradise, 2003 (correction by BDS)
Βοηθητικό σε 2 κινήσεις, 2 λύσεις (παίζουν τα μαύρα και βοηθούν τα λευκά να τα κάνουν ματ σε 2 κινήσεις. h#2, 2 solutions).
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Ατομικά Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα 2010
Του Μέτοικου στη Νίσυρο
560 σκακιστές και σκακίστριες, ανάμεσά τους 200 GM, συμμετέχουν στα φετινά Πανευρωπαϊκά Ατομικά Πρωταθλήματα που έχουν αρχίσει από το Σάββατο στη Ριέκα της Κροατίας. Το τουρνουά είναι ανοιχτό σ'όλους τους Ευρωπαίους σκακιστές, χωρίς περιορισμό ανά ομοσπονδία, διεξάγεται σε 11 γύρους και συγκεντρώνει πολλούς ισχυρούς σκακιστές, αλλά όχι την αφρόκρεμα, καθώς οι ημερομηνίες του συμπίπτουν με το Amber (13-25/3) στη Νίκαια της Γαλλίας. Εκτός απο τα πολύ ψηλά έπαθλα (180.000 ευρώ συνολικά, 20.000 η πρώτη θέση, 1.000 η 25η στην όπεν κατηγορία, 10.000 ευρώ στην πρώτη γυναίκα), οι αγωνιζόμενοι διεκδικούν και 22 θέσεις πρόκρισης στο επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο. Καθόλου περίεργο το ότι συγκεντρώνει τους μισούς από τους 200 σκακιστές που προηγούνται στην παγκόσμια κατάταξη της FIDE, καθώς θυμίζει ένα γιγαντιαίο ζονάλ.
Η ελληνική αποστολή περιλαμβάνει δεκατρείς σκακιστές και οκτώ σκακίστριες. Καλύτερο ξεκίνημα είχαν οι Κοτρωνιάς (παίζει σήμερα με τον Jobava, 2695), Μαστροβασίλης Δημ.(αντιμετωπίζει το νεαρό Λευκορώσο Zhigalko, 2648) με 2/2, ενώ καμμία Ελληνίδα δεν έχει πάνω από ένα βαθμό, αν και δεν έλειψαν οι νίκες επί ισχυροτέρων αντιπάλων.
Χρόνος σκέψης 90'/40+30'+30'' ανά κίνηση, καθημερινά η έναρξη είναι στις 16.30 ώρα Ελλάδας.
Επίσημος ιστότοπος της διοργάνωσης ο http://www.eurorijeka2010.com/home αλλά οι αγώνες μεταδίδονται και απο τις http://livechess.chessdom.com/site/, http://www.chess.co.uk/twic/live (όπου υπάρχει μετάδοση και των παρτίδων της Στεφανίδη στο Βελιγράδι), ενώ τα αποτελέσματα μπορεί να τα βρεί κάποιος και στo http://chess-results.com/tnr29567.aspx?lan=1
Με δυο ήττες απέναντι σε ισχυρότερους αντιπάλους ξεκίνησε ο καθολικός ιερέας Valerio Piro(2069) από την Νάπολι που έχει πάρει την επίσημη έγκριση του Βατικανού για να συμμετάσχει στούς αγώνες.
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Από το Mammoth Book of Chess
Οι θέσεις που ακολουθούν περιλαμβάνονται στο πολύ καλό βιβλίο The Mammoth Book of Chess (επιμέλεια: Graham Burgess, έκδοση 2009). Όλες οι παρτίδες έχουν παιχτεί το 2009. Οι λύσεις, όπως πάντα, ευπρόσδεκτες στα σχόλια:
1. Smerdon - Mikhalevski, Queenstown 2009
Τα μαύρα φάνηκαν ικανοποιημένα από την ισοπαλία: 39...Kg8 40. Nf6+ Kf8 41. Nd7+ 1/2-1/2. Πώς κέρδιζαν τα μαύρα στη θέση του διαγράμματος;
2. Filippov - Dzhumabaev, Tashkent 2009
Ακόμη μια χαμένη ευκαιρία. Τα μαύρα αποφάσισαν να φύγουν από το κάρφωμα με 31...Kf8 και η παρτίδα έληξε ισόπαλη έπειτα από λίγες κινήσεις. Πώς κέρδιζαν;
3. Cornette - Edouard, Nimes 2009
Τα λευκά τελείωσαν την παρτίδα με μια όμορφη κίνηση, βασισμένη σε ακριβές μέτρημα. Ποια ήταν η συνέχεια;
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Το γλωσσάρι της σκακιστικής αργκό
Στην ανάρτηση http://skakistiko.blogspot.com/2010/02/don-juan.html αρκετοί σχολιογράφοι του ιστολογίου συνέθεσαν ένα σπουδαίο λεξικό (ή θησαυρό λέξεων και φράσεων) της σκακιστικής αργκό. Μεταφέρω εδώ, σε νέα ανάρτηση, τις περισσότερες καταχωρίσεις. Για λόγους οικονομίας χώρου (για να μην γίνει η ανάρτηση γιγαντιαία σε μέγεθος), δεν μετέφερα εδώ κάποια λίγα λήμματα και αφαίρεσα κάποια παραδείγματα. Ελπίζουμε σε νέες προσθήκες!
-----------------------------------------------------------------------------------------
(από τον καλοπροαίρετο)
Γαλατία: η λευκοτετράγωνη μακρά διαγώνιος θ1-α8.
Καρβουνία: η μαυροτετράγωνη μακρά διαγώνιος α1-θ8.
Νούλα υποτεινούσης: σχηματισμός στον οποίο η πλευρά που έχει την κίνηση επιτυγχάνει την ισοπαλία δίδοντας επαναλαμβανόμενα σαχ με Βασίλισσα από δύο τετράγωνα που δεν βρίσκονται στην ίδια γραμμή ή στήλη, π.χ. ε1 και θ4, ζ1 και θ3 κλπ. Ο όρος παραπέμπει στην υποτείνουσα (μακρά πλευρά) του νοητού ορθογώνιου (και ισοσκελούς) τριγώνου που σχηματίζεται από τα τετράγωνα από τα οποία δίδονται τα σαχ και περικλείει τον αντίπαλο Βασιλιά.
Νούλα μηνίσκου: σχηματισμός στον οποίο η πλευρά που έχει την κίνηση επιτυγχάνει την ισοπαλία δίδοντας επαναλαμβανόμενα σαχ με Ίππο από δύο τετράγωνα, συχνά ζ2 (ζ7) και θ3 (θ6). Ο όρος παραπέμπει στην, ομοιάζουσα με μηνίσκο, δηλαδή δύο τόξα κύκλων με διαφορετική διάμετρο που τέμνονται σε δύο σημεία, κίνηση του Ίππου.
Πέφτω σε λήθαργο, ή πέφτω σε χειμερία νάρκη, ή πέφτω σε νεκροφάνεια: σκέφτομαι υπερβολικά πολύ την επόμενη κίνησή μου, συχνά σε θέση που δεν το απαιτεί.
Κάνω μεγάλο ροκέ: (συνήθως σε ατομικό ελβετικό) υφίσταμαι τρεις συνεχόμενες ήττες.
Στησιματίας, ή στήτης, ή κρεμάστρα, ή κρεμαγιέρα: παίκτης με ροπή στο στήσιμο, άλλως κρέμασμα. Μεγεθυντικό: κρεμαγιέρα γαλβανιζέ.
Καταλανικά Πεδία: κενός χώρος που προκύπτει από τη ριψοκίνδυνη προώθηση πιονιών και που είναι επιρρεπής σε διείσδυση αντιπάλων κομματιών.
Σπέις ινβέιντερς: δεμένα ελεύθερα κεντρικά πιόνια που προχωρούν ακάθεκτα. (προέλευση: αναφορά στο ηλεκτρονικό παιχνίδι της δεκαετίας του ’70.)
(από τον Ελισσαίο):
Μου θυσίασε τα ράφια: όταν κάποιος παίκτης μέτριας δυναμικότητας που αρέσκεται στο επιθετικό παιχνίδι κάνει αλόγιστη χρήση του τακτικού μοτίβου της θυσίας. Συνήθως το αποτέλεσμα είναι σε βάρος του. Αρκεί όμως και μια επιτυχημένη έκβαση ανά 20 παρτίδες για να του αναπτερώσει το ηθικό και να ξαναπροσπαθήσει. Η έκφραση είναι εμφατική. Αν παρομοιάσεις μια θυσία με το πέταγμα ενός ξύλινου πεσσού πάνω στον αντίπαλο, όταν τα ξύλα της σκακιέρας τελειώνουν, τότε επιστρατεύεις τα ξύλα μιας κοντινής βιβλιοθήκης όπου σκονίζονται τα σκακιστικά άπαντα.
Κωπηλασία (κωπηλάτης-κωπηλατώ-τραβάω κουπί): η κοπιαστική προσπάθεια (συνήθως ανεπιτυχής να παρατείνεις τον βασανιστικό στραγγαλισμό σου από τον αντίπαλο με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα κουραστεί κι αυτός, θα ξεχαστεί, θα θυμηθεί το φαγητό στο φούρνο και θα φύγεις με το 1/2 στο παρτιδόφυλλο.
Βαστάω (ουσ.: βάστουλας): δηλώνει την αντοχή του σκακιστή στα χτυπήματα του αντιπάλου του. Έχεις καταλάβει ένα ύψωμα, έχεις σκάψει κάποια ορύγματα και ελπίζεις ότι θα βιώσεις τη μάχη του Στάλιγκραντ από πλευράς Σοβιετικών και όχι τη γραμμή Μαζινό από πλευράς Γάλλων.
Χωνί: αυτό το σκεύος, η χοάνη, που είναι τρύπιο και παρότι μπορεί να περιορίζει ένα υγρό καθώς αυτό φτάνει στο στενό σημείο του στομίου, εντούτοις, αργά ή γρήγορα, το ρευστό, λόγω της ύπαρξης της οπής, θα περάσει από την άλλη. Ο προσδιορισμός κτήσης του χωνιού «του Μπετόβεν« συναντιόταν συχνά προ εικοσαετίας και είχε έναν εμφατικό χαρακτήρα μιας και όλοι φανταζόμασταν ότι ο ολότελα κουφός, από ένα σημείο της ζωής του και έπειτα, ιδιοφυής συνθέτης θα πρέπει να κρατούσε, πριν την οριστική κώφωσή του, ένα τεράστιο χωνί σε κάποιο από τα αυτιά του, μπας και ακούσει τί προσπαθούν να του πουν οι γύρω του.
(από τον Παναγιώτη Κονιδάρη)
Διάγραμμα: υποδηλώνει την όμορφη συνδυαστική νίκη κάποιου, ο οποίος δε θα παραλείψει να δείξει την επίμαχη θέση με καμάρι στο σύλλογο του, ρωτώντας «τι θα έπαιζες εδώ;», όπως δηλαδή γίνεται και με τα δημοσιευμένα στον περιοδικό τύπο διαγράμματα.
Σφυριχτράκιας: παραλλαγή του «Σφυρίχτρα». Είναι ένας τύπος που με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη και με ύφος χιλίων καρδιναλίων περιφέρεται φαινομενικά άσκοπα ανάμεσα στα τραπέζια. Στην πραγματικότητα έχει σκοπό να ψιθυρίσει σε πρώτη ευκαιρία κινήσεις στους φίλα προσκείμενους σκακιστές, νομίζοντας ότι κάθε φορά οι κινήσεις αυτές είναι νικηφόρες, ακόμα κι αν στήνουν στην κίνηση. Η βασική του διαφορά με τον «Σφυρίχτρα» είναι ότι ο «Σφυριχτράκιας», μετά την σοφή του υπόδειξη, απομακρύνεται εξίσου σοφά, γοργά και με ύφος άμωμης παρθένου από το σώμα του εγκλήματος. Γιατί άλλο να σφυρίζεις κινήσεις κι άλλο να σε πιστεύουν.
Νουλαδόρος: κατά το μπαλαδόρος. Ο σκακιστής που έχει την ικανότητα να κρατάει άκοπα την ισορροπία στη σκακιέρα και να συμφωνεί νούλα σε κάθε ευκαιρία. Άλλοτε αυτό οφείλεται στο ήρεμο στρατηγικό του στυλ, κι άλλοτε στο ότι βαριέται θανάσιμα να πολυσκεφτεί. Στα τουρνουά σπάνια πέφτει κάτω από το 50% και σπανιότερα ανεβαίνει πάνω απ’ αυτό.
Μπλιτζαδόρος: είναι ο χαρακτηριστικός τύπος που δε λείπει από κανέναν σύλλογο και που δεν χάνει ευκαιρία να σου προτείνει ένα μπλιτζάκι στα γρήγορα, άσχετα με το αν είναι 7 το πρωί και το μάτι σου δεν έχει ανοίξει ακόμα ή 2 το βράδυ και λαγοκοιμάσαι κάπου ανάμεσα στο η1 και το θ1, αδιαφορώντας για το αν παίζεις ή είσαι σε πίεση χρόνου εκείνη την ώρα, αδιαφορώντας ακόμα και για το αν μιλάς με την γκόμενα στο τηλέφωνο ή λείπεις σε διακοπές στην Παταγονία. Η μάστιγα αυτή αντιμετωπίζεται από τους άλλους σκακιστές όπως και το ομοιοκατάληκτο αντίστοιχο του μπριτζ: σαν πρεφαδόρος.
Ακρόπολις (ο): κατά το Δικαιόπολις. Είναι ο σκακιστής που καταφέρνει πάντα να βγαίνει χωνί του Μπετόβεν, αλλά κατά παράδοξο τρόπο να ξεγλιστράει και να την σκαπουλάρει με κάτι απίστευτες νούλες. Προκύπτει από το πασίγνωστο ρητό (έπεσε από την Ακρόπολη και στάθηκε όρθιος). Αν μάλιστα τύχει και ο αντίπαλος βιαστεί τότε ο Ακρόπολις ασμένως και ενδόξως φέρνει τούμπα τη σκακιέρα επιβεβαιώνοντας πλήρως τον τίτλο του (όχι μόνο στάθηκε όρθιος αλλά βρήκε και πορτοφόλι).
Γκάστρωμα: όταν ο συμπαθής αντίπαλος πασχίζει να κρατήσει μια εντελώς χαμένη θέση με κάθε τρόπο, συνεχίζοντας επί μακρών την απέλπιδα άμυνα με τα τρία εναπομείναντα απομονωμένα του πιόνια κι ενώ εσύ έχεις εντωμεταξύ ακυρώσει 4 φορές το ραντεβού σου. Η λέξη προφανώς προέρχεται από τη δυσφορία των τελευταίων μηνών της κύησης και η ευχή «καλή λευτεριά» ταιριάζει και στις δύο περιπτώσεις.
Ξυλίκι Attack: τον όρο τον άκουσα για πρώτη φορά από τον Αντρέα (ένας είναι ο Αντρέας!) τον καιρό που έκανα το αγροτικό μου στα «Δρώμενα». Πρόκειται για το άνοιγμα 1. η4! που στοχεύει στο ματ νωρίτερα από την 20ή κίνηση. Το ποιος θα γίνει ματ, αδιάφορο.
Ξυλίκι Defense: η θεωρία, ως γνωστόν, εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς. Έτσι, ως απάντηση στο ξυλίκι attack, προέκυψε μετά από επιστάμενη ανάλυση το ξυλίκι defense που χαρακτηρίζεται από το αντιχτύπημα 1. η4! θ5! –άπειρο. Τι να την κάνει την πείρα;
Πλαστικίκι: εκτός από τη θεωρία εξελίσσονται και οι εποχές. Το ξύλο γίνεται ντεμοντέ. Έτσι, πρότεινα τότε ως πιο σύγχρονο άνοιγμα το «πλαστικίκι», που έχει πιο στέρεο στρατηγικό υπόβαθρο. Πρώτα παίζεις 1. ζ3 και μετά 2. η4. Το 2. Ρζ2 είναι μια ενδιαφέρουσα βαριάντα, αλλά θέλει ακόμα ανάλυση.
Γινάτ (το): η λέξη επιστρέφει στην τουρκική της ρίζα, αφού κάνει ρίμα με το ματ. Την άκουσα στο «Πειραϊκόν» όταν παίκτης τις που είχε χάσει πέντε στη σειρά (ποιόν κέρδισε η Χαβάη 5-0; Ε, αυτός!) επέμενε να εξαπολύει χειμαρρώδεις επιθέσεις αφήνοντας πίσω του τα Καταλα(υ)νικά Πεδία που λέει και ο Καλοπρό. Φυσούσε και ξεφυσούσε και τα έσπρωχνε με εκδικητικό μένος και με γινάτι, για να πληρωθεί από τον ψύχραιμο αντίπαλο με την ατάκα «το γινάτ’ βγάζει ματ!» καθώς και με ένα ματ σε τρεις.
Οφθάλμ (το): έτσι έλεγε ο φίλος μου ο Αριστείδης το ματ, στα τρυφερά φοιτητικά μας χρόνια, όταν ξεμέναμε από φράγκα και τη βγάζαμε με σκάκι, στριφτά τσιγάρα, κόμιξ και φτηνή ρετσίνα. Αν μας έφταναν όμως τα ψιλά για βενζίνη, καβαλάγαμε τον «μπόμπο» και κατεβαίναμε στη Ζέα για…ματόλουτρο.
Κουζινικά σκεύη: αυτή είναι μια ακόμα συμβολή μου στην αργκό των 64. Το είχα γράψει σε μια ανάλυση παρτίδας σε παλιό περιοδικό, κάπως έτσι: «Και ο ίππος πάει στο τάδε τετράγωνο, οπότε ακολουθούν πιρούνια και λοιπά κουζινικά σκεύη».
Κούνημα: λέμε «αυτός κάτι κουνάει» και αναφερόμαστε στο ότι παίζει σκάκι συμπαθητικά. Εκτός κι αν μιλάμε για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις.
Βάλε, βάλε, βάλε: φράση του post mortem, όταν προκαλείς κάποιον να σου προτείνει κίνηση. «Για βάλε να δούμε…». Αμέσως μετά μαζεύονται όλοι από πάνω, βάζουν κινήσεις, βάζουν τις χερούκλες τους, βάζει ό,τι έχει ο καθένας τελοσπάντων και δε μαθαίνεις ποτέ γιατί έχασες.
Σαχίδιον (το): copyright του αείμνηστου Θρασυβουλίδη, που είχα την τύχη να τον έχω στον Κρυστάλλη συμπαίκτη και ο Κρυστάλλης την ατυχία να τον έχει παίκτη. «Όπως και να το κάνεις, είναι πιο ευγενικό από ένα απλό σαχ, ρε μαζέττα» μου έλεγε. «Άσε που κάνει και ενδιαφέρουσες ρίμες» συμπλήρωνε με νόημα.
Περπεταλούδα: το διαρκές σαχ. Προέρχεται μάλλον από το γαλλικό «εσέκ περπετουέλ». Έχουμε και μια άλφα κουλτούρα.
Καραμαζέτας: ο πραγματικά αδιόρθωτος μαζέτας. Λογοτεχνική εκδοχή, το Καραμαζετώφ.
Μαζετοφωλιά: σύλλογος με αθρόα παραγωγή ή με συνωστισμό μαζετών. Σαν τον δικό μου ας πούμε.
Κοπάνημα: η περιφανής νίκη ή αντίστοιχα η ταπεινωτική ήττα: «Αυτόν τον έχω κοπανήσει τρεις φορές. Στην ανάλυση».
Ζαρίκιο: άλλη μια δικιά μου εφεύρεση (αν σφάλλω ας με διορθώσει κάποιος, απλά δεν το έχω ακούσει πρωτύτερα). Είναι η εκδοχή του παιχνιδιού με ζάρια. Συνεκδοχικά το σκάκι χωρίς σχέδιο, όπου κάθε κίνηση είναι ζαριά. Δεν είναι επομένως τυχαίο που είναι δικής μου εφεύρεσης.
Στησία: θυσία με αμφίβολο αποτέλεσμα που στη νεκροψία αποδεικνύεται καραπατάτα.
Άλφα-Άλφα: έτσι μου έλεγε συχνά ο Δεληκανάκης. "Σήμερα έκανα φοβερή νίκη! Άλφα-άλφα!" -"Σοβαρά; Για δείξε" -"Τί να δείξω ρε; Άνευ Αγώνα κέρδισα".
Αν Πιασάν: το άκουσα κι αυτό στο καφενείο όταν ο κύριος άφησε έναν ίππο απροστάτευτο και ο άλλος του τον βούτηξε εν ριπή οφθαλμού. "Ωχ! Τί ήταν αυτό;" έσκουξε ο πρώτος. "Αν Πιασάν!" εξήγησε ο άλλος με χαμόγελο.
Δρακουλιάρης: ο ειδήμων στο άνοιγμα του Δράκου.
Βίδωμα: όταν ο παίκτης δεν αρκείται στην τοποθέτηση του κομματιού στο τετράγωνο αλλά το στρίβει και το πιέζει επίμονα πάνω σ' αυτό λες και υπάρχει από κάτω μια σχετική οπή στην οποία πρέπει να χωρέσει η βάση του. Όλο το σκηνικό, για να γίνει εμφατικότερη η κρίσιμη κίνηση ή έστω να καταρρακωθεί το ηθικό του αντιπάλου.
Ελβετικό γκαμπί: Όταν κάποιος χάνει ή κάνει ισοπαλία στον πρώτο γύρο του τουρνουά με αποτέλεσμα να έχει καλύτερες κληρώσεις στη συνέχεια. Δεν είναι κακή ιδέα. Το κακό είναι που το ελβετικό γκαμπί μου συμβαίνει σχεδόν πάντα στον τελευταίο γύρο.
Χωνί του αιώνα: σαν του Μπετόβεν, αλλά πιο μεγάλο.
Νεκροψία: αυτό που ακολουθεί την παρτίδα, η ανάλυση δηλαδή όπου οι παίκτες προσπαθούν να δουν εν ηρεμία μπας κι έχουν παίξει και καμια καλή κίνηση ανάμεσα στις πατάτες. Ο νικητής τότε προσπαθεί να δείχνει κιμπάρης και μεγαλόψυχος, ενώ ο ηττημένος προσπαθεί να βρει με ποιον τρόπο κέρδιζε. Το λήμμα προέρχεται μάλλον από τον θάνατο της αντικειμενικότητας.
Πελάτης: η Ε.Π.Μελισσίων, ο Γαλανόπουλος και ο Πρεβενιός. Ο όρος δηλώνει αντίπαλο παίκτη ή ομάδα με την οποία η Κάισσα θέλησε να έχουμε σερί νικών ή έστω ευρύ θετικό σκορ. Ελπίζω οι προαναφερθέντες να μην τσαντιστούν, πλάκα κάνω. Εξάλλου ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Ζουλάρω: παίζω ζούλα. Ζούλα όλοι ξέρουν τι είναι αλλά ας επιχειρήσω έναν ορισμό. Είναι λοιπόν μια κίνηση γεμάτη πονηριά και δόλο που στήνει μια φτηνή παγίδα στον αντίπαλο. Αν αυτός δεν προσέξει, τσαφ! του’ ρχεται η κεραμίδα κατακέφαλα. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο συνίσταται η ζούλα να συνοδεύεται από απλανές βλέμμα, αδιάφορο σφύριγμα, ανάλυση των καιρικών συνθηκών και λοξές ματιές προς την αντίθετη πλευρά της σκακιέρας απ’ αυτή που παίχτηκε.
Σουρωτήρι: θέση στη σκακιέρα που έχει πιο πολλές τρύπες κι από ελβετικό τυρί. Μερικές φορές μυρίζει και σαν τέτοιο.
Μπουρί της σόμπας: όργανο αναρρόφησης Έλο. Εικονοπλαστικός ο όρος, θυμίζει το ρούφηγμα πορτοκαλάδας με καλαμάκι, απλά δίνει μια μικρή έμφαση στην διατομή, άρα και στην ποσότητα μετάγγισης του Έλο.
Ελούχος: κατά το εκατομμυριούχος. Ο κάτοχος Έλο, άρα όλοι πρακτικά οι παίκτες πλην του Καλοπροαίρετου. Συναντάται πιο συχνά στα σύνθετα: υψηλοελούχος/χαμηλοελούχος.
«Αυτή η ομάδα όλο χαμηλοελούχους έχει, γι’ αυτό είναι χαμηλοβλεπούσα».
Θέλο (το): το είχα γράψει κάποτε καυτηριάζοντας την ενοχλητική τάση του Έλο μου να αδρανεί για δεκαετίες: «Δεν είναι Έλο το δικό μου, είναι Θέλο (κι άλλο)». Τώρα πια μπορώ να το κατοχυρώσω.
Ξυράφια: το ζεύγος των αξιωματικών που όταν συντονιστεί «ξυρίζει» πέρα για πέρα τη σκακιέρα. Το δύσκολο είναι βέβαια να μείνεις με το ζεύγος και το ακόμα πιο δύσκολο να το συντονίσεις. Επίσης θυμίζω ότι μόνο στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό. Στον άχαρο ρόλο του γαμπρού ο ρουά αντίθετου χρώματος.
Μασούρι: η συσσώρευση υλικού σε μια στήλη ή σε μια πλευρά τις σκακιέρας. Παραπέμπει στη γνωστή έννοια της μακρόσυρτης αλληλουχίας και μπορεί να έχει αρνητική («μασούρι τα ‘κανες τα πιόνια στη γάμα») ή θετική χροιά («Πώς ν’ αμυνθεί; Έχω ένα μασούρι κομμάτια στην πτέρυγα»).
Φου-Μαν-Τσου: ο Αξιωματικός, αλλά όχι όποιος- όποιος. Μιλάμε για κείνον τον διαβολικό Φου που καραδοκεί σ’ ένα απομακρυσμένο τετράγωνο της διαγωνίου και μηχανορραφεί για να κάνει τη ζημιά ή που ελλοχεύει πίσω από μια θανάσιμη μπαταρία. Και ο φου θέλει το Γερμανό του, κι ας είναι και Κινέζος.
Βίτσια (η): η βίτσια κάνει λογοπαίγνιο με τη ρωσική λέξη «νίτσια», που σημαίνει νούλα, τουλάχιστον μέχρι να με διορθώσει ο Καλοπρό. Δηλώνει την ανούσια επιμονή που δεν καταλήγει πουθενά. «Τι έκαναν αυτοί;» -«Βίτσια» -«Εννοείς νίτσια;» -«Νίτσια είναι όταν κάνεις νούλα σε μισή ώρα. Όταν παίζεις 150 κινήσεις μπρος πίσω, είναι βίτσια».
(από τον Κώστα Μουτούση)
Είναι δουλειά μου: πολυσήμαντη φράση που πρωτοακούστηκε στον κύκλο των Ελλήνων GM στις αρχές τις δεκαετίας του '90. Δηλωτική του ότι είμαι ειδικός, σπεσιαλίστας σε ένα άνοιγμα ή σε ένα τύπο θέσεων.
Δροσερή μινιατουρίτσα («τον δρόσισα»): παρτίδα που παίζεται στα καλοκαιρινά τουρνουά και κρατάει το πολύ 25 κινήσεις.
(από τον Δημήτρη Σκυριανόγλου)
Καραμπίνα: το στυλ παιχνιδιού όπου ο ένας από τους δυο παίχτες επιδιώκει τις συνεχείς αλλαγές με την ελπίδα να φτάσει σε ξερό ισόπαλο φινάλε ή γενικώς σε μια ξερή ισόπαλη θέση. Αν οι αλλαγές έχουν στόχο ένα κερδισμένο φινάλε τότε χρησιμοποιείται η πιο κυριλέ έκφραση: «Απλοποίηση σε κερδισμένο φινάλε».
Πρήξιμο: όταν ένας εκ των δύο αντιπάλων εκ του ασφαλούς (δηλ. από θέση που δεν κινδυνεύει να χάσει, συνήθως στο φινάλε), «πρήζει» τον αντίπαλό του με μανούβρες, φαινομενικά αδιάφορες, επαναλήψεις της θέσης, αναδιατάξεις κτλ με στόχο να τον κουράσει ή να τον «χαλαρώσει» ώστε να κάνει κάποιο λάθος.
Έρχεται ο Τζίγγερ! : έκφραση που άκουσα από το Γιάννη Νικολαΐδη και χρησιμοποιείται όταν επίκειται κάποια μανούβρα κομματιού ή κάποια διάσπαση αποφασιστικού χαρακτήρα.
(από τον trilizas)
Ρομπέν των Έλο: ο παίκτης που κοπανά ισχυρούς παίκτες και χάνει από θεωρητικά πιο αδύνατους. Άρα μεταβιβάζει το έλο από τους ισχυρούς στους αδύνατους.
Περιπλοκάδα: κίνηση που περιπλέκει τη ροή του παιχνιδιού.
Ξύλο (ή έπιπλο): συνήθως αναφέρεται σε φου περιορισμένης κινητικότητας λόγω πολλών ομόχρωμων μπλοκαρισμένων πιονιών της ίδιας παράταξης.
(από τον Νίκο Καλέση)
Ξύρισμα - Κούρεμα: Καθαρίζω τη θέση χωρίς περιπλοκές (συνήθως κυκλοφορούν 2 αξιωματικοί στη σκακιέρα).
Χειραψία: ο αντίπαλος εγκατέλειψε.
Eγκατελελές ή Εγκαταλήψογλου: παίκτης με χαμηλό έλο που εγκαταλείπει όταν έχει πιόνι λιγότερο.
Έρχεται ο Γκιώνης: επίσκεψη του τελευταίου κομματιού στην επίθεση που τελειώνει τη θέση.
Τον είδατε τον Παναγή; Απέλπιδα προσπάθεια να βρεθεί αντιπαιχνίδι σε χαμένη θέση.
Αυτιά (τα): Παίχθηκε α3 και θ3.
Εσύ θα κυβερνήσεις την Ελλάδα κάποτε: θαυμασμός υψίστου είδους σε μαζέτα που νομίζει ότι έπαιξε τρομερή κίνηση.
(από τον Gypaetos)
Μου σηκώθηκε ή του έχει σηκωθεί (πεπαλαιωμένη φράση, λεγόταν συχνότερα στα μπλιτς): Για τον αδαή, μη σκακιστή, η φράση παραπέμπει σε εξωαγωνιστική, μη πνευματική δραστηριότητα άρρενος σκακιστή, όμως πρόκειται για αναφορά στα παλιά σκακιστικά ρολόγια και στην πίεση χρόνου (είναι η «σημαία» εκείνη που στην πραγματικότητα σηκωνόταν). Παράδειγμα: μου έστησε εν ψυχρώ διαφορά, αλλά με τις σηκωμάρες που είχα δεν έβλεπα την τύφλα μου!
(από Ανώνυμο)
Αεριζόμενος βασιλιάς: βασιλιάς του οποίου η προστατευτική πιονοδομή «μπάζει» αισθητά, πχ φιανκέτο από το οποίο απουσιάζει ο φου.
Αιμοδότης: παίχτης με υψηλό έλο, συνήθως μεγάλης ηλικίας, ο οποίος λόγω αγωνιστικής κάμψης μοιράζει πλέον απλόχερα μονάδες έλο στις νέες γενιές.
-----------------------------------------------------------------------------------------
(από τον καλοπροαίρετο)
Γαλατία: η λευκοτετράγωνη μακρά διαγώνιος θ1-α8.
Καρβουνία: η μαυροτετράγωνη μακρά διαγώνιος α1-θ8.
Νούλα υποτεινούσης: σχηματισμός στον οποίο η πλευρά που έχει την κίνηση επιτυγχάνει την ισοπαλία δίδοντας επαναλαμβανόμενα σαχ με Βασίλισσα από δύο τετράγωνα που δεν βρίσκονται στην ίδια γραμμή ή στήλη, π.χ. ε1 και θ4, ζ1 και θ3 κλπ. Ο όρος παραπέμπει στην υποτείνουσα (μακρά πλευρά) του νοητού ορθογώνιου (και ισοσκελούς) τριγώνου που σχηματίζεται από τα τετράγωνα από τα οποία δίδονται τα σαχ και περικλείει τον αντίπαλο Βασιλιά.
Νούλα μηνίσκου: σχηματισμός στον οποίο η πλευρά που έχει την κίνηση επιτυγχάνει την ισοπαλία δίδοντας επαναλαμβανόμενα σαχ με Ίππο από δύο τετράγωνα, συχνά ζ2 (ζ7) και θ3 (θ6). Ο όρος παραπέμπει στην, ομοιάζουσα με μηνίσκο, δηλαδή δύο τόξα κύκλων με διαφορετική διάμετρο που τέμνονται σε δύο σημεία, κίνηση του Ίππου.
Πέφτω σε λήθαργο, ή πέφτω σε χειμερία νάρκη, ή πέφτω σε νεκροφάνεια: σκέφτομαι υπερβολικά πολύ την επόμενη κίνησή μου, συχνά σε θέση που δεν το απαιτεί.
Κάνω μεγάλο ροκέ: (συνήθως σε ατομικό ελβετικό) υφίσταμαι τρεις συνεχόμενες ήττες.
Στησιματίας, ή στήτης, ή κρεμάστρα, ή κρεμαγιέρα: παίκτης με ροπή στο στήσιμο, άλλως κρέμασμα. Μεγεθυντικό: κρεμαγιέρα γαλβανιζέ.
Καταλανικά Πεδία: κενός χώρος που προκύπτει από τη ριψοκίνδυνη προώθηση πιονιών και που είναι επιρρεπής σε διείσδυση αντιπάλων κομματιών.
Σπέις ινβέιντερς: δεμένα ελεύθερα κεντρικά πιόνια που προχωρούν ακάθεκτα. (προέλευση: αναφορά στο ηλεκτρονικό παιχνίδι της δεκαετίας του ’70.)
(από τον Ελισσαίο):
Μου θυσίασε τα ράφια: όταν κάποιος παίκτης μέτριας δυναμικότητας που αρέσκεται στο επιθετικό παιχνίδι κάνει αλόγιστη χρήση του τακτικού μοτίβου της θυσίας. Συνήθως το αποτέλεσμα είναι σε βάρος του. Αρκεί όμως και μια επιτυχημένη έκβαση ανά 20 παρτίδες για να του αναπτερώσει το ηθικό και να ξαναπροσπαθήσει. Η έκφραση είναι εμφατική. Αν παρομοιάσεις μια θυσία με το πέταγμα ενός ξύλινου πεσσού πάνω στον αντίπαλο, όταν τα ξύλα της σκακιέρας τελειώνουν, τότε επιστρατεύεις τα ξύλα μιας κοντινής βιβλιοθήκης όπου σκονίζονται τα σκακιστικά άπαντα.
Κωπηλασία (κωπηλάτης-κωπηλατώ-τραβάω κουπί): η κοπιαστική προσπάθεια (συνήθως ανεπιτυχής να παρατείνεις τον βασανιστικό στραγγαλισμό σου από τον αντίπαλο με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα κουραστεί κι αυτός, θα ξεχαστεί, θα θυμηθεί το φαγητό στο φούρνο και θα φύγεις με το 1/2 στο παρτιδόφυλλο.
Βαστάω (ουσ.: βάστουλας): δηλώνει την αντοχή του σκακιστή στα χτυπήματα του αντιπάλου του. Έχεις καταλάβει ένα ύψωμα, έχεις σκάψει κάποια ορύγματα και ελπίζεις ότι θα βιώσεις τη μάχη του Στάλιγκραντ από πλευράς Σοβιετικών και όχι τη γραμμή Μαζινό από πλευράς Γάλλων.
Χωνί: αυτό το σκεύος, η χοάνη, που είναι τρύπιο και παρότι μπορεί να περιορίζει ένα υγρό καθώς αυτό φτάνει στο στενό σημείο του στομίου, εντούτοις, αργά ή γρήγορα, το ρευστό, λόγω της ύπαρξης της οπής, θα περάσει από την άλλη. Ο προσδιορισμός κτήσης του χωνιού «του Μπετόβεν« συναντιόταν συχνά προ εικοσαετίας και είχε έναν εμφατικό χαρακτήρα μιας και όλοι φανταζόμασταν ότι ο ολότελα κουφός, από ένα σημείο της ζωής του και έπειτα, ιδιοφυής συνθέτης θα πρέπει να κρατούσε, πριν την οριστική κώφωσή του, ένα τεράστιο χωνί σε κάποιο από τα αυτιά του, μπας και ακούσει τί προσπαθούν να του πουν οι γύρω του.
(από τον Παναγιώτη Κονιδάρη)
Διάγραμμα: υποδηλώνει την όμορφη συνδυαστική νίκη κάποιου, ο οποίος δε θα παραλείψει να δείξει την επίμαχη θέση με καμάρι στο σύλλογο του, ρωτώντας «τι θα έπαιζες εδώ;», όπως δηλαδή γίνεται και με τα δημοσιευμένα στον περιοδικό τύπο διαγράμματα.
Σφυριχτράκιας: παραλλαγή του «Σφυρίχτρα». Είναι ένας τύπος που με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη και με ύφος χιλίων καρδιναλίων περιφέρεται φαινομενικά άσκοπα ανάμεσα στα τραπέζια. Στην πραγματικότητα έχει σκοπό να ψιθυρίσει σε πρώτη ευκαιρία κινήσεις στους φίλα προσκείμενους σκακιστές, νομίζοντας ότι κάθε φορά οι κινήσεις αυτές είναι νικηφόρες, ακόμα κι αν στήνουν στην κίνηση. Η βασική του διαφορά με τον «Σφυρίχτρα» είναι ότι ο «Σφυριχτράκιας», μετά την σοφή του υπόδειξη, απομακρύνεται εξίσου σοφά, γοργά και με ύφος άμωμης παρθένου από το σώμα του εγκλήματος. Γιατί άλλο να σφυρίζεις κινήσεις κι άλλο να σε πιστεύουν.
Νουλαδόρος: κατά το μπαλαδόρος. Ο σκακιστής που έχει την ικανότητα να κρατάει άκοπα την ισορροπία στη σκακιέρα και να συμφωνεί νούλα σε κάθε ευκαιρία. Άλλοτε αυτό οφείλεται στο ήρεμο στρατηγικό του στυλ, κι άλλοτε στο ότι βαριέται θανάσιμα να πολυσκεφτεί. Στα τουρνουά σπάνια πέφτει κάτω από το 50% και σπανιότερα ανεβαίνει πάνω απ’ αυτό.
Μπλιτζαδόρος: είναι ο χαρακτηριστικός τύπος που δε λείπει από κανέναν σύλλογο και που δεν χάνει ευκαιρία να σου προτείνει ένα μπλιτζάκι στα γρήγορα, άσχετα με το αν είναι 7 το πρωί και το μάτι σου δεν έχει ανοίξει ακόμα ή 2 το βράδυ και λαγοκοιμάσαι κάπου ανάμεσα στο η1 και το θ1, αδιαφορώντας για το αν παίζεις ή είσαι σε πίεση χρόνου εκείνη την ώρα, αδιαφορώντας ακόμα και για το αν μιλάς με την γκόμενα στο τηλέφωνο ή λείπεις σε διακοπές στην Παταγονία. Η μάστιγα αυτή αντιμετωπίζεται από τους άλλους σκακιστές όπως και το ομοιοκατάληκτο αντίστοιχο του μπριτζ: σαν πρεφαδόρος.
Ακρόπολις (ο): κατά το Δικαιόπολις. Είναι ο σκακιστής που καταφέρνει πάντα να βγαίνει χωνί του Μπετόβεν, αλλά κατά παράδοξο τρόπο να ξεγλιστράει και να την σκαπουλάρει με κάτι απίστευτες νούλες. Προκύπτει από το πασίγνωστο ρητό (έπεσε από την Ακρόπολη και στάθηκε όρθιος). Αν μάλιστα τύχει και ο αντίπαλος βιαστεί τότε ο Ακρόπολις ασμένως και ενδόξως φέρνει τούμπα τη σκακιέρα επιβεβαιώνοντας πλήρως τον τίτλο του (όχι μόνο στάθηκε όρθιος αλλά βρήκε και πορτοφόλι).
Γκάστρωμα: όταν ο συμπαθής αντίπαλος πασχίζει να κρατήσει μια εντελώς χαμένη θέση με κάθε τρόπο, συνεχίζοντας επί μακρών την απέλπιδα άμυνα με τα τρία εναπομείναντα απομονωμένα του πιόνια κι ενώ εσύ έχεις εντωμεταξύ ακυρώσει 4 φορές το ραντεβού σου. Η λέξη προφανώς προέρχεται από τη δυσφορία των τελευταίων μηνών της κύησης και η ευχή «καλή λευτεριά» ταιριάζει και στις δύο περιπτώσεις.
Ξυλίκι Attack: τον όρο τον άκουσα για πρώτη φορά από τον Αντρέα (ένας είναι ο Αντρέας!) τον καιρό που έκανα το αγροτικό μου στα «Δρώμενα». Πρόκειται για το άνοιγμα 1. η4! που στοχεύει στο ματ νωρίτερα από την 20ή κίνηση. Το ποιος θα γίνει ματ, αδιάφορο.
Ξυλίκι Defense: η θεωρία, ως γνωστόν, εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς. Έτσι, ως απάντηση στο ξυλίκι attack, προέκυψε μετά από επιστάμενη ανάλυση το ξυλίκι defense που χαρακτηρίζεται από το αντιχτύπημα 1. η4! θ5! –άπειρο. Τι να την κάνει την πείρα;
Πλαστικίκι: εκτός από τη θεωρία εξελίσσονται και οι εποχές. Το ξύλο γίνεται ντεμοντέ. Έτσι, πρότεινα τότε ως πιο σύγχρονο άνοιγμα το «πλαστικίκι», που έχει πιο στέρεο στρατηγικό υπόβαθρο. Πρώτα παίζεις 1. ζ3 και μετά 2. η4. Το 2. Ρζ2 είναι μια ενδιαφέρουσα βαριάντα, αλλά θέλει ακόμα ανάλυση.
Γινάτ (το): η λέξη επιστρέφει στην τουρκική της ρίζα, αφού κάνει ρίμα με το ματ. Την άκουσα στο «Πειραϊκόν» όταν παίκτης τις που είχε χάσει πέντε στη σειρά (ποιόν κέρδισε η Χαβάη 5-0; Ε, αυτός!) επέμενε να εξαπολύει χειμαρρώδεις επιθέσεις αφήνοντας πίσω του τα Καταλα(υ)νικά Πεδία που λέει και ο Καλοπρό. Φυσούσε και ξεφυσούσε και τα έσπρωχνε με εκδικητικό μένος και με γινάτι, για να πληρωθεί από τον ψύχραιμο αντίπαλο με την ατάκα «το γινάτ’ βγάζει ματ!» καθώς και με ένα ματ σε τρεις.
Οφθάλμ (το): έτσι έλεγε ο φίλος μου ο Αριστείδης το ματ, στα τρυφερά φοιτητικά μας χρόνια, όταν ξεμέναμε από φράγκα και τη βγάζαμε με σκάκι, στριφτά τσιγάρα, κόμιξ και φτηνή ρετσίνα. Αν μας έφταναν όμως τα ψιλά για βενζίνη, καβαλάγαμε τον «μπόμπο» και κατεβαίναμε στη Ζέα για…ματόλουτρο.
Κουζινικά σκεύη: αυτή είναι μια ακόμα συμβολή μου στην αργκό των 64. Το είχα γράψει σε μια ανάλυση παρτίδας σε παλιό περιοδικό, κάπως έτσι: «Και ο ίππος πάει στο τάδε τετράγωνο, οπότε ακολουθούν πιρούνια και λοιπά κουζινικά σκεύη».
Κούνημα: λέμε «αυτός κάτι κουνάει» και αναφερόμαστε στο ότι παίζει σκάκι συμπαθητικά. Εκτός κι αν μιλάμε για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις.
Βάλε, βάλε, βάλε: φράση του post mortem, όταν προκαλείς κάποιον να σου προτείνει κίνηση. «Για βάλε να δούμε…». Αμέσως μετά μαζεύονται όλοι από πάνω, βάζουν κινήσεις, βάζουν τις χερούκλες τους, βάζει ό,τι έχει ο καθένας τελοσπάντων και δε μαθαίνεις ποτέ γιατί έχασες.
Σαχίδιον (το): copyright του αείμνηστου Θρασυβουλίδη, που είχα την τύχη να τον έχω στον Κρυστάλλη συμπαίκτη και ο Κρυστάλλης την ατυχία να τον έχει παίκτη. «Όπως και να το κάνεις, είναι πιο ευγενικό από ένα απλό σαχ, ρε μαζέττα» μου έλεγε. «Άσε που κάνει και ενδιαφέρουσες ρίμες» συμπλήρωνε με νόημα.
Περπεταλούδα: το διαρκές σαχ. Προέρχεται μάλλον από το γαλλικό «εσέκ περπετουέλ». Έχουμε και μια άλφα κουλτούρα.
Καραμαζέτας: ο πραγματικά αδιόρθωτος μαζέτας. Λογοτεχνική εκδοχή, το Καραμαζετώφ.
Μαζετοφωλιά: σύλλογος με αθρόα παραγωγή ή με συνωστισμό μαζετών. Σαν τον δικό μου ας πούμε.
Κοπάνημα: η περιφανής νίκη ή αντίστοιχα η ταπεινωτική ήττα: «Αυτόν τον έχω κοπανήσει τρεις φορές. Στην ανάλυση».
Ζαρίκιο: άλλη μια δικιά μου εφεύρεση (αν σφάλλω ας με διορθώσει κάποιος, απλά δεν το έχω ακούσει πρωτύτερα). Είναι η εκδοχή του παιχνιδιού με ζάρια. Συνεκδοχικά το σκάκι χωρίς σχέδιο, όπου κάθε κίνηση είναι ζαριά. Δεν είναι επομένως τυχαίο που είναι δικής μου εφεύρεσης.
Στησία: θυσία με αμφίβολο αποτέλεσμα που στη νεκροψία αποδεικνύεται καραπατάτα.
Άλφα-Άλφα: έτσι μου έλεγε συχνά ο Δεληκανάκης. "Σήμερα έκανα φοβερή νίκη! Άλφα-άλφα!" -"Σοβαρά; Για δείξε" -"Τί να δείξω ρε; Άνευ Αγώνα κέρδισα".
Αν Πιασάν: το άκουσα κι αυτό στο καφενείο όταν ο κύριος άφησε έναν ίππο απροστάτευτο και ο άλλος του τον βούτηξε εν ριπή οφθαλμού. "Ωχ! Τί ήταν αυτό;" έσκουξε ο πρώτος. "Αν Πιασάν!" εξήγησε ο άλλος με χαμόγελο.
Δρακουλιάρης: ο ειδήμων στο άνοιγμα του Δράκου.
Βίδωμα: όταν ο παίκτης δεν αρκείται στην τοποθέτηση του κομματιού στο τετράγωνο αλλά το στρίβει και το πιέζει επίμονα πάνω σ' αυτό λες και υπάρχει από κάτω μια σχετική οπή στην οποία πρέπει να χωρέσει η βάση του. Όλο το σκηνικό, για να γίνει εμφατικότερη η κρίσιμη κίνηση ή έστω να καταρρακωθεί το ηθικό του αντιπάλου.
Ελβετικό γκαμπί: Όταν κάποιος χάνει ή κάνει ισοπαλία στον πρώτο γύρο του τουρνουά με αποτέλεσμα να έχει καλύτερες κληρώσεις στη συνέχεια. Δεν είναι κακή ιδέα. Το κακό είναι που το ελβετικό γκαμπί μου συμβαίνει σχεδόν πάντα στον τελευταίο γύρο.
Χωνί του αιώνα: σαν του Μπετόβεν, αλλά πιο μεγάλο.
Νεκροψία: αυτό που ακολουθεί την παρτίδα, η ανάλυση δηλαδή όπου οι παίκτες προσπαθούν να δουν εν ηρεμία μπας κι έχουν παίξει και καμια καλή κίνηση ανάμεσα στις πατάτες. Ο νικητής τότε προσπαθεί να δείχνει κιμπάρης και μεγαλόψυχος, ενώ ο ηττημένος προσπαθεί να βρει με ποιον τρόπο κέρδιζε. Το λήμμα προέρχεται μάλλον από τον θάνατο της αντικειμενικότητας.
Πελάτης: η Ε.Π.Μελισσίων, ο Γαλανόπουλος και ο Πρεβενιός. Ο όρος δηλώνει αντίπαλο παίκτη ή ομάδα με την οποία η Κάισσα θέλησε να έχουμε σερί νικών ή έστω ευρύ θετικό σκορ. Ελπίζω οι προαναφερθέντες να μην τσαντιστούν, πλάκα κάνω. Εξάλλου ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Ζουλάρω: παίζω ζούλα. Ζούλα όλοι ξέρουν τι είναι αλλά ας επιχειρήσω έναν ορισμό. Είναι λοιπόν μια κίνηση γεμάτη πονηριά και δόλο που στήνει μια φτηνή παγίδα στον αντίπαλο. Αν αυτός δεν προσέξει, τσαφ! του’ ρχεται η κεραμίδα κατακέφαλα. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο συνίσταται η ζούλα να συνοδεύεται από απλανές βλέμμα, αδιάφορο σφύριγμα, ανάλυση των καιρικών συνθηκών και λοξές ματιές προς την αντίθετη πλευρά της σκακιέρας απ’ αυτή που παίχτηκε.
Σουρωτήρι: θέση στη σκακιέρα που έχει πιο πολλές τρύπες κι από ελβετικό τυρί. Μερικές φορές μυρίζει και σαν τέτοιο.
Μπουρί της σόμπας: όργανο αναρρόφησης Έλο. Εικονοπλαστικός ο όρος, θυμίζει το ρούφηγμα πορτοκαλάδας με καλαμάκι, απλά δίνει μια μικρή έμφαση στην διατομή, άρα και στην ποσότητα μετάγγισης του Έλο.
Ελούχος: κατά το εκατομμυριούχος. Ο κάτοχος Έλο, άρα όλοι πρακτικά οι παίκτες πλην του Καλοπροαίρετου. Συναντάται πιο συχνά στα σύνθετα: υψηλοελούχος/χαμηλοελούχος.
«Αυτή η ομάδα όλο χαμηλοελούχους έχει, γι’ αυτό είναι χαμηλοβλεπούσα».
Θέλο (το): το είχα γράψει κάποτε καυτηριάζοντας την ενοχλητική τάση του Έλο μου να αδρανεί για δεκαετίες: «Δεν είναι Έλο το δικό μου, είναι Θέλο (κι άλλο)». Τώρα πια μπορώ να το κατοχυρώσω.
Ξυράφια: το ζεύγος των αξιωματικών που όταν συντονιστεί «ξυρίζει» πέρα για πέρα τη σκακιέρα. Το δύσκολο είναι βέβαια να μείνεις με το ζεύγος και το ακόμα πιο δύσκολο να το συντονίσεις. Επίσης θυμίζω ότι μόνο στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό. Στον άχαρο ρόλο του γαμπρού ο ρουά αντίθετου χρώματος.
Μασούρι: η συσσώρευση υλικού σε μια στήλη ή σε μια πλευρά τις σκακιέρας. Παραπέμπει στη γνωστή έννοια της μακρόσυρτης αλληλουχίας και μπορεί να έχει αρνητική («μασούρι τα ‘κανες τα πιόνια στη γάμα») ή θετική χροιά («Πώς ν’ αμυνθεί; Έχω ένα μασούρι κομμάτια στην πτέρυγα»).
Φου-Μαν-Τσου: ο Αξιωματικός, αλλά όχι όποιος- όποιος. Μιλάμε για κείνον τον διαβολικό Φου που καραδοκεί σ’ ένα απομακρυσμένο τετράγωνο της διαγωνίου και μηχανορραφεί για να κάνει τη ζημιά ή που ελλοχεύει πίσω από μια θανάσιμη μπαταρία. Και ο φου θέλει το Γερμανό του, κι ας είναι και Κινέζος.
Βίτσια (η): η βίτσια κάνει λογοπαίγνιο με τη ρωσική λέξη «νίτσια», που σημαίνει νούλα, τουλάχιστον μέχρι να με διορθώσει ο Καλοπρό. Δηλώνει την ανούσια επιμονή που δεν καταλήγει πουθενά. «Τι έκαναν αυτοί;» -«Βίτσια» -«Εννοείς νίτσια;» -«Νίτσια είναι όταν κάνεις νούλα σε μισή ώρα. Όταν παίζεις 150 κινήσεις μπρος πίσω, είναι βίτσια».
(από τον Κώστα Μουτούση)
Είναι δουλειά μου: πολυσήμαντη φράση που πρωτοακούστηκε στον κύκλο των Ελλήνων GM στις αρχές τις δεκαετίας του '90. Δηλωτική του ότι είμαι ειδικός, σπεσιαλίστας σε ένα άνοιγμα ή σε ένα τύπο θέσεων.
Δροσερή μινιατουρίτσα («τον δρόσισα»): παρτίδα που παίζεται στα καλοκαιρινά τουρνουά και κρατάει το πολύ 25 κινήσεις.
(από τον Δημήτρη Σκυριανόγλου)
Καραμπίνα: το στυλ παιχνιδιού όπου ο ένας από τους δυο παίχτες επιδιώκει τις συνεχείς αλλαγές με την ελπίδα να φτάσει σε ξερό ισόπαλο φινάλε ή γενικώς σε μια ξερή ισόπαλη θέση. Αν οι αλλαγές έχουν στόχο ένα κερδισμένο φινάλε τότε χρησιμοποιείται η πιο κυριλέ έκφραση: «Απλοποίηση σε κερδισμένο φινάλε».
Πρήξιμο: όταν ένας εκ των δύο αντιπάλων εκ του ασφαλούς (δηλ. από θέση που δεν κινδυνεύει να χάσει, συνήθως στο φινάλε), «πρήζει» τον αντίπαλό του με μανούβρες, φαινομενικά αδιάφορες, επαναλήψεις της θέσης, αναδιατάξεις κτλ με στόχο να τον κουράσει ή να τον «χαλαρώσει» ώστε να κάνει κάποιο λάθος.
Έρχεται ο Τζίγγερ! : έκφραση που άκουσα από το Γιάννη Νικολαΐδη και χρησιμοποιείται όταν επίκειται κάποια μανούβρα κομματιού ή κάποια διάσπαση αποφασιστικού χαρακτήρα.
(από τον trilizas)
Ρομπέν των Έλο: ο παίκτης που κοπανά ισχυρούς παίκτες και χάνει από θεωρητικά πιο αδύνατους. Άρα μεταβιβάζει το έλο από τους ισχυρούς στους αδύνατους.
Περιπλοκάδα: κίνηση που περιπλέκει τη ροή του παιχνιδιού.
Ξύλο (ή έπιπλο): συνήθως αναφέρεται σε φου περιορισμένης κινητικότητας λόγω πολλών ομόχρωμων μπλοκαρισμένων πιονιών της ίδιας παράταξης.
(από τον Νίκο Καλέση)
Ξύρισμα - Κούρεμα: Καθαρίζω τη θέση χωρίς περιπλοκές (συνήθως κυκλοφορούν 2 αξιωματικοί στη σκακιέρα).
Χειραψία: ο αντίπαλος εγκατέλειψε.
Eγκατελελές ή Εγκαταλήψογλου: παίκτης με χαμηλό έλο που εγκαταλείπει όταν έχει πιόνι λιγότερο.
Έρχεται ο Γκιώνης: επίσκεψη του τελευταίου κομματιού στην επίθεση που τελειώνει τη θέση.
Τον είδατε τον Παναγή; Απέλπιδα προσπάθεια να βρεθεί αντιπαιχνίδι σε χαμένη θέση.
Αυτιά (τα): Παίχθηκε α3 και θ3.
Εσύ θα κυβερνήσεις την Ελλάδα κάποτε: θαυμασμός υψίστου είδους σε μαζέτα που νομίζει ότι έπαιξε τρομερή κίνηση.
(από τον Gypaetos)
Μου σηκώθηκε ή του έχει σηκωθεί (πεπαλαιωμένη φράση, λεγόταν συχνότερα στα μπλιτς): Για τον αδαή, μη σκακιστή, η φράση παραπέμπει σε εξωαγωνιστική, μη πνευματική δραστηριότητα άρρενος σκακιστή, όμως πρόκειται για αναφορά στα παλιά σκακιστικά ρολόγια και στην πίεση χρόνου (είναι η «σημαία» εκείνη που στην πραγματικότητα σηκωνόταν). Παράδειγμα: μου έστησε εν ψυχρώ διαφορά, αλλά με τις σηκωμάρες που είχα δεν έβλεπα την τύφλα μου!
(από Ανώνυμο)
Αεριζόμενος βασιλιάς: βασιλιάς του οποίου η προστατευτική πιονοδομή «μπάζει» αισθητά, πχ φιανκέτο από το οποίο απουσιάζει ο φου.
Αιμοδότης: παίχτης με υψηλό έλο, συνήθως μεγάλης ηλικίας, ο οποίος λόγω αγωνιστικής κάμψης μοιράζει πλέον απλόχερα μονάδες έλο στις νέες γενιές.
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Εικόνες
Η βασίλισσα της Βρετανίας Ελισάβετ και ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Τζέικομπ Ζούμα περιεργάζονται ένα σκακιστικό σετ που είχε δωρήσει ο Νέλσον Μαντέλα στη βασίλισσα, το 1996, και εκτίθεται στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Ο Ζούμα, ο οποίος πολλές φορές αναφέρεται με τα αρχικά του, JZ, και το όνομα της φυλής, που είναι Msholozi, έφτασε στο Λονδίνο την Τρίτη με σκοπό να καθησυχάσει τους επενδυτές που έχουν θορυβηθεί από τη φημολογία για επικείμενη εθνικοποίηση των ορυχείων της Νότιας Αφρικής. Ο πρόεδρος έχει κατηγορηθεί για διασπάθιση δημοσίου χρήματος και διαφθορά, όμως η Εισαγγελία αποφάσισε να τον απαλλάξει από τις κατηγορίες, για λόγους πολιτικούς.
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Ομαδικά Πρωταθλήματα Αττικής 2010
Συνεχίζονται την Κυριακή 7 Μαρτίου οι αγώνες για τον ΠΟ Α' Εθνικής Αττικής, με τις συναντήσεις του 8ου γύρου. Πανιώνιος και ΑΕΚ βρίσκονται πολύ κοντά στις δυο προνομιούχες θέσεις που οδηγούν στους αγώνες της Α' Εθνικής, το καλοκαίρι.
Πανιώνιος - ΔΚΠ Άνω Λιοσίων, ΑΣΟΠ Δίας - ΣΟ Αιγάλεω, ΓΣ Ασπροπύργου - Πανελλήνιος, ΑΕΚ - Πειραϊκός, Ζήνων Γλυφάδας ρεπό.
Ιστοσελίδα: http://www.essnachess.gr/
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Διεθνή Έλο Μαρτίου
Του Μέτοικου στη Νίσυρο
Η ανυπομονησία για τις λίστες που εκδίδει κάθε δίμηνο η Παγκόσμια Ομοσπονδία έχει μειωθεί σημαντικά τελευταία .Ο καθένας μπορεί να παρακολουθεί την εξέλιξη της αξιολόγησής του καθημερινά, ενώ και η κατάταξη των κορυφαίων σκακιστών είναι ξεπερασμένη την ίδια μέρα που ανακοινώνεται καθώς το live rating εμπεριέχει τουρνουά που δεν πρόλαβαν τις ημερομηνίες της Fide (όπως τώρα το Λινάρες), ενώ δεν είναι ασήμαντη η ζημιά απο τα εθνικά διασυλλογικά που κρατούν μήνες και υπολογίζονται πολύ καθυστερημένα.
Κάθε ξένο site που σέβεται τον εαυτό του (TWIC, Chessvibes, Chessbase, Chessdom, Chesspro...) θεωρεί χρέος του να την αναφέρει το ταχύτερο δυνατό και έτσι η επανάληψη ίσως είναι περιττή.
Στους πρώτους τριάντα στους άνδρες, θ'άξιζε να προσέξουμε την άνοδο των Mamedyarov, Grischuk, Shirov, Nakamura, Vitiugov ενώ σημαντική πτώση είχαν οι Gelfand, Gashimov, Morozevich.
1 Carlsen, Magnus g NOR 2813 13 1990
2 Topalov, Veselin g BUL 2805 0 1975
3 Kramnik, Vladimir g RUS 2790 13 1975
4 Anand, Viswanathan g IND 2787 13 1969
5 Aronian, Levon g ARM 2782 9 1982
6 Mamedyarov, Shakhriyar g AZE 2760 9 1985
7 Grischuk, Alexander g RUS 2756 16 1983
8 Svidler, Peter g RUS 2750 9 1976
9 Gelfand, Boris g ISR 2750 7 1968
10 Wang, Yue g CHN 2749 0 1987
11 Ivanchuk, Vassily g UKR 2748 13 1969
12 Gashimov, Vugar g AZE 2740 7 1986
13 Radjabov, Teimour g AZE 2740 7 1987
14 Shirov, Alexei g ESP 2737 13 1972
15 Ponomariov, Ruslan g UKR 2737 0 1983
16 Eljanov, Pavel g UKR 2736 0 1983
17 Nakamura, Hikaru g USA 2735 21 1987
18 Leko, Peter g HUN 2735 13 1979
19 Vachier-Lagrave, Maxime g FRA 2727 9 1990
20 Jakovenko, Dmitry g RUS 2725 14 1983
21 Karjakin, Sergey g RUS 2725 13 1990
22 Malakhov, Vladimir g RUS 2721 7 1980
23 Almasi, Zoltan g HUN 2720 9 1976
24 Morozevich, Alexander g RUS 2715 6 1977
25 Wang, Hao g CHN 2715 0 1989
26 Bacrot, Etienne g FRA 2714 19 1983
27 Dominguez Perez, Leinier g CUB 2713 13 1983
28 Vitiugov, Nikita g RUS 2710 15 1987
29 Movsesian, Sergei g SVK 2709 10 1978
30 Vallejo Pons, Francisco g ESP 2708 10 1982
Στις γυναίκες, η Koneru μείωσε την διαφορά από την J.Polgar στις 60 μονάδες, ενώ επανεμφανίστηκε η Galiamova (είχε φτάσει τo 2554 παλιότερα).
1 Polgar, Judit g HUN 2682 0 1976
2 Koneru, Humpy g IND 2622 10 1987
3 Hou, Yifan g CHN 2570 18 1994
4 Stefanova, Antoaneta g BUL 2555 10 1979
5 Kosintseva, Nadezhda m RUS 2554 18 1985
6 Muzychuk, Anna m SLO 2533 13 1990
7 Kosintseva, Tatiana g RUS 2524 18 1986
8 Kosteniuk, Alexandra g RUS 2524 10 1984
9 Cramling, Pia g SWE 2523 21 1963
10 Lahno, Kateryna g UKR 2518 0 1989
11 Chiburdanidze, Maia g GEO 2514 0 1961
12 Sebag, Marie g FRA 2506 9 1986
13 Mkrtchian, Lilit m ARM 2503 0 1982
14 Javakhishvili, Lela m GEO 2500 19 1984
15 Ju, Wenjun wg CHN 2500 9 1991
16 Pogonina, Natalija wg RUS 2496 7 1985
17 Zhukova, Natalia wg UKR 2492 10 1979
18 Danielian, Elina m ARM 2491 2 1978
19 Zhao, Xue g CHN 2490 18 1985
20 Galliamova, Alisa m RUS 2487 9 1972
Στους νέους, ο Le Quang Liem έγινε ο σκακιστής με το υψηλότερο Έλο ανάμεσα στους νεαρότερους του Carlsen, χάρη στις εξαιρετικές εμφανίσεις του στην Μόσχα:
1 Carlsen, Magnus g NOR 2813 13 1990
2 Vachier-Lagrave, Maxime g FRA 2727 9 1990
3 Karjakin, Sergey g RUS 2725 13 1990
4 Le, Quang Liem g VIE 2689 35 1991
5 Caruana, Fabiano g ITA 2680 22 1992
6 So, Wesley g PHI 2665 22 1993
7 Nepomniachtchi, Ian g RUS 2656 18 1990
8 Andreikin, Dmitry g RUS 2645 9 1990
9 Nguyen, Ngoc Truong Son g VIE 2642 16 1990
10 Negi, Parimarjan g IND 2634 28 1993
11 Kuzubov, Yuriy g UKR 2634 0 1990
12 Giri, Anish g NED 2624 23 1994
13 Edouard, Romain g FRA 2617 28 1990
14 Hammer, Jon Ludvig g NOR 2617 18 1990
15 Khairullin, Ildar g RUS 2617 9 1990
16 Howell, David W L g ENG 2612 22 1990
17 Kovalyov, Anton g ARG 2610 9 1992
18 Saric, Ivan g CRO 2607 11 1990
19 Safarli, Eltaj g AZE 2606 27 1992
20 Sjugirov, Sanan g RUS 2602 27 1993
ενώ οι κακές εμφανίσεις της Hou Yifan δεν ήταν αρκετές να της στερήσουν την πρώτη θέση στις νεάνιδες, καθώς η διαφορά απο τις υπόλοιπες είναι μεγάλη. Ταχύτατη η άνοδος της Cori.
1 Hou, Yifan g CHN 2570 18 1994
2 Muzychuk, Anna m SLO 2533 13 1990
3 Ju, Wenjun wg CHN 2500 9 1991
4 Harika, Dronavalli m IND 2473 24 1991
5 Tan, Zhongyi wg CHN 2464 0 1991
6 Tairova, Elena m RUS 2455 0 1991
7 Muzychuk, Mariya m UKR 2445 13 1992
8 Cori T., Deysi wm PER 2434 27 1993
9 Savina, Anastasia wg RUS 2391 27 1992
10 Bodnaruk, Anastasia wg RUS 2384 27 1992
Η καλή εμφάνιση στην Τουρκία αντανακλάται στα καινούργια Έλο των μελών της εθνικής ομάδας:
Papaioannou Ioannis g 2630 1976
Banikas, Hristos g 2617 1978
Kotronias, Vasilios g 2593 1964
Halkias, Stelios g 2580 1980
Mastrovasilis, Dimitrios g 2574 1983
Mastrovasilis, Athanasios g 2511 1979
Kapnisis, Spyridon m 2509 1981
Grivas, Efstratios g 2492 1966
Nikolaidis, Ioannis g 2490 1971
Vouldis, Angelos m 2484 1976
Kalesis, Nikolaos m 2481 1970
Skembris, Spyridon g 2475 1958
Anagnostopoulos, Dimitri g 2456 1970
Moutousis, Konstantinos m 2453 1971
Georgiadis, Ioannis m 2447 1987
Papadopoulos, Ioannis K. g 2438 1988
Tzermiadianos, Andreas m 2428 1972
Gavrilakis, Nikolaos m 2417 1955
Souleidis, Georgios m 2407 1972
ενώ στις γυναίκες μετά από πολύ καιρό έσπασε η καθιερωμένη τετράδα της εθνικής απο τη Βέρα Παπαδοπούλου:
Dembo, Yelena m wg 2457 1983
Botsari, Anna-Maria wg wg 2318 1972
Fakhiridou, Ekaterini wm wm 2252 1964
Papadopoulou, Vera wm wm 2228 1986
Makropoulou, Marina wg wg 2225 1960
Stiri, Alexandra wm wm 2209 1984
Makka, Ioulia wm wm 2180 1983
Kondou, Eva wm wm 2178 1965
Kouvatsou, Maria wg wg 2161 1979
Pavlidou, Ekaterini 2135 1993
Sperdokli, Elli 2126 1982
Stefanidi, Maria-Anna wf wf 2125 1986
Pambalou, Fotini 2118 1987
Markantonaki, Haritomeni 2115 1987
Ενδιαφέρον κατά την γνώμη μου παρουσιάζει και η κατάταξη των νεαρών Ελλήνων σκακιστών κάτω των είκοσι.Το τελευταία νούμερα αναφέροται στο μέγιστο Elo που πέτυχαν στην καριέρα τους,και την αντίστοιχη ημερομηνία. Απουσία τους υποδηλώνει ότι ο νεαρός βρίσκεται στην κορυφή της απόδοσής του.
Pavlidis Ant. 1993 2376 2386 (1/10)
Pavlidis Anst 1991 2338 2371 (1/09)
Galopoulos N. 1993 2333 2347 (1/10)
Aggelis N. 1992 2329
Kanakaris G. 1991 2327 2378 (4/09)
Goumas G. 1991 2288 2315 (7/09)
Malikentzos S. 1992 2239
Dounis Al. 1992 2234 2238 (11/09)
Kourousis Ep. 1991 2229 2247 (9/09)
Ketzetzis G. 1992 2227 2259 (4/09)
Kaforos D-Al. 1993 2213 2231 (9/09)
Sismanis Ag. 1991 2211
Filippas S. 1992 2208 2244 (4/08)
Panagiotakos N.1990 2176 2188 (1/10)
Panagiotakopoulos G. 1990 2163 2164 (4/09)
Kosmas-Lekkas D. 1994 2159 2210 (1/10)
Spirou P. 1991 2160
Bozinakis P. 1990 2154
Papadimitriou Ath. 1993 2146 2161 (1/10)
Hristodoulou P. 1991 2144
Bizopoulos Al. 1990 2140 2150 (10/08)
Pavlidou Katerina 1993 2135 2180 (7/09)
Homatidis Pan. 1992 2122 2140 (9/09)
Iskos Al. 1991 2119
Sevastopoulos V. 1991 2115
Skoulakis H. 1994 2111 2132 (7/09)
Liaskos L. 1993 2106
Papadopoulos N. 1990 2105 2152 (7/06)
Pampalos P. 1991 2103 2137 (10/08)
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Ο Κάρποβ υποψήφιος πρόεδρος της FIDE
Του Μέτοικου στη Νίσυρο
Ο Μαξ Όιβε, πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του στην FIDE (1970-78), πολλές φορές επέλεξε να υπερασπίσει τη γνώμη του απέναντι στο «πολιτικά ορθό», με αποτέλεσμα να έρθει σε σύγκρουση με την πανίσχυρη, τότε, ρωσική ομοσπονδία. Υιοθέτησε μια εξαιρετικά διασταλτική ερμηνεία των κανονισμών για να επιτρέψει στον Φίσερ να αγωνιστεί στο τουρνουά των διεκδικητών το 71, ενώ αρνήθηκε το μποϊκοτάζ των Σοσόνκο, Κορτσνόι που ζητούσαν οι Σοβιετικοί, όταν αυτοί οι σκακιστές διέφυγαν στη Δύση. Η απόφασή του να αναθέσει την Ολυμπιάδα του 1976 στο Ισραήλ που δεν αναγνωριζόταν ως κράτος απο τους Σοβιετικούς, οδήγησε στην οριστική ρήξη των σχέσεων των δυο πλευρών και την αντικατάστασή του το 1978 από τον Όλαφσον.
Τώρα ένας άλλος πρώην Παγκόσμιος Πρωταθητής διεκδικεί την προεδρία της διεθνούς σκακιστικής ομοσπονδίας. Σε επίσκεψή του στο Σαρατόβ, όπου πήγε για να δώσει σιμουλτανέ, ο Ανατόλι Κάρποβ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει το αξίωμα. «Είναι απαραίτητο να αποκαταστήσουμε την τάξη» δήλωσε. «Τα προβλήματα με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, τις αλλαγές στις ημερομηνίες, τις αλλαγές στους κανονισμούς ακόμα και μέσα στον τρέχοντα κύκλο δεν έχουν ξαναπαρουσιαστεί. Επιπλέον πρέπει να αποκαταστήσουμε το κύρος του Παγκόσμιου Πρωταθλητή».
Η εκλογή του νέου Προέδρου, θα γίνει στο συνέδριο της FIDE, το Σεπτέμβριο, κατά τη διάρκεια της Ολυμπιάδας. Κάθε υποψηφιότητα θα πρέπει να έχει την υποστήριξη της οικείας Ομοσπονδίας και να κατατεθεί 3 μήνες πριν τις εκλογές. Αυτό είναι το πρώτο εμπόδιο που θα πρέπει να ξεπεράσει ο Κάρποβ, καθώς η ομοσπονδία της Καλμουχίας, αντιδρώντας άμεσα στα νέα, ανέφερε ότι την υποψηφιότητα του Ιλιουμζίνοβ πρσυπογράφουν 44 περιοχές της Ρωσίας http://www.e3e5.com/newsitem.php?id=12517 από τις 83 συνολικά. Ακόμη και να τα καταφέρει ο Ανατόλι θα πρέπει να τα βγάλει πέρα με το δημοκρατικότατο σύστημα εκλογών της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, που αντιστοιχεί μια ψήφο ανά ομοσπονδία και αποτελεί θερμοκήπιο για την ανάπτυξη διαπλοκής και παρασκηνιακής διπλωματίας. Ο 12ος Παγκόσμιος Πρωταθλητής ποτέ δεν έκρυψε ότι ήταν αντίθετος στο παρόν καθεστώς και δεν παρέλειψε ν'ασκήσει έντονη κριτική μαζί με τον Κασπάροβ στην τελετή έναρξης του ματς της Σεβίλλης, τον περασμένο Σεπτέμβρη.
Ο Μιγκ Γκρίνγκαρντ, o οποίος βρίσκεται πολύ κοντά στον Κασπάροβ, σχολίασε στο ιστολόγιό του ότι κάποια ονόματα που εμπλέκονται στην κίνηση Κάρποβ θ'αποτελέσουν έκπληξη. Θα είναι αρκετά να κάνουν την διαφορά; Θα ξέρουμε σύντομα.
Πηγή: http://www.chessvibes.com/reports/karpov-candidate-for-fide-president/
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Αμφιτρύων
Αναδημοσίευση παρουσίασης του μυθιστορήματος «Αμφιτρύων» του Ιγνάσιο Παντίγια, από τον Βασίλη Πεσμαζόγλου στην εφημερίδα «Νέα» , 22 Νοεμβρίου 2008. Στο βιβλίο αυτό το σκάκι κατέχει κεντρική θέση.
Ιgnacio Ρadilla
ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ
Μετάφραση Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, Εκδ. Κέδρος, 2008
Το μυθιστόρημα του Μεξικανού Ιγνάσιο Παντίγια απέχει πολύ από τα στερεότυπα που έχουμε στο νου περί λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας. Τα κεντρικά πρόσωπα είναι απαξάπαντες δεινοί σκακιστές, αφοσιωμένοι στο πνευματικό αυτό άθλημα που μπορεί να οδηγήσει κάλλιστα στην τρέλα.
Το σκάκι έχει εμπνεύσει πολλούς συγγραφείς και ουκ ολίγα λογοτεχνικά έργα. Από τη σκακιστική νουβέλα του Στ. Τσβάιχ μέχρι τον Ναμπόκοφ, τον δεινό σκακιστή Αραμπάλ και τον συμπατριώτη του Πέρεθ Ρεβέρτε που έγραψε τον Πίνακα της Φλάνδρας (λογοτεχνικά αποδεκτό, αλλά σκακιστικά αξιοθρήνητο). Ο Αμφιτρύων του κοσμοπολίτη Ιγνάσιο Παντίγια εντάσσεται, με την ευρεία έννοια, σε αυτήν την παράδοση τής ούτως ειπείν σκακιστικής λογοτεχνίας. Άλλωστε, ο χώρος-χρόνος μέσα στον οποίο διαδραματίζεται το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας προσφέρεται: είναι η Κεντρική Ευρώπη των δύο παγκοσμίων πολέμων και του μεσοπολέμου. Βιέννη, Βερολίνο, Πράγα, Αυστροουγγαρία, Ναζιστική Γερμανία, στρατώνες, στρατιώτες, αξιωματικοί. Ένας περίγυρος όπου δεσπόζουν οι άνδρες και οι αναμετρήσεις τους, οι δε γυναίκες (όπως και ο ερωτισμός) λάμπουν διά της απουσίας τους.
Το βιβλίο απαρτίζεται από αφηγήσεις τεσσάρων προσώπων: 4 διηγήσεις, 4 διακριτές οπτικές γωνίες ξεδιπλώνονται, υιοθετώντας το ίδιο πάντα στυλ γραφής-ομιλίας, σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους (Αργεντινή 1957, Ελβετία 1948, Γαλλία 1960, Αγγλία 1989). Σαν κομμάτια ενός θεόρατου παζλ, οι εξιστορήσεις αυτές δένουν μεταξύ τους, δημιουργώντας μια μεγάλη σύνθεση. Συνεκτικός δεσμός, τρόπον τινά αρμός στο όλο οικοδόμημα, είναι το σκάκι και η Ιστορία.
Μέσα από μια παρτίδα που παίζεται με στοίχημα (όχι επί χρήμασι, αλλά επί αίμασι!) ο φτωχός Αυστριακός φαντάρος Ταντέους Ντράγερ γλιτώνει από το Βαλκανικό Μέτωπο και καταλήγει κλειδούχος κάποιου σιδηροδρομικού σταθμού έξω από το Ζάλτσμπουργκ. Φέρων πλέον το όνομα Β. Κρέτσμαρ, σφετερίζεται το πόστο και την ταυτότητα κάποιου άλλου για να ανακαλύψει, έπειτα από πολλά χρόνια, ότι ο τότε συμπαίκτης του, στη μοιραία εκείνη παρτίδα, είναι εν ζωή και μάλιστα διαπρέπει. Την ιστορία μάς την αφηγείται, δεκαετίες αργότερα, ο γιος του, που έχει βάλει στόχο να γνωρίσει τον αινιγματικό άνδρα που κυκλοφορεί ως Ταντέους Ντράγερ: αυτός ο οιονεί πατέρας του, όπως ανακαλύπτουμε σταδιακά, έχει ορίσει πολλαπλώς την ίδια του τη μοίρα. Θα διασταυρωθούν στο Βερολίνο, μεσούσης της ανόδου του εθνικοσοσιαλισμού. Και θα βρεθούν αντιμέτωποι μέσα σε ένα τρένο, μπροστά σε μια σκακιέρα. Cut.
Αφήγηση δεύτερη: Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, βαλκανικό μέτωπο. Ένας Αυστριακός φαντάρος, ιεροσπουδαστής που έχει καταλήξει να ασκεί τα καθήκοντα του πεσόντος ιερέα, ανακαλύπτει μέσα στο ανθρωπομάνι του στρατεύματος έναν παιδικό του φίλο, γιο Εβραίου τοκογλύφου και δεινό σκακιστή. Αυτός καμώνεται πως δεν τον αναγνωρίζει και τον αποφεύγει, προφυλάσσοντας το ψεύτικο όνομα-ταυτότητα που έχει αποκτήσει και συνεχίζοντας να διαπρέπει στο σκάκι, κερδίζοντας έτσι χοντρά στοιχήματα. Ο ψευδο-ιερέας θα πεισμώσει: θα του γίνει έμμονη ιδέα. Θα τον ξετρυπώσει εν τέλει, σε ερειπιώδη κατάσταση, σε κάποιο προκεχωρημένο φυλάκιο της καταρρέουσας Αυτοκρατορίας, ανάμεσα στα συντρίμμια του βαλκανικού μετώπου. Θα επιστρέψει από την αυτοκτονική του αποστολή με την ταυτότητα και το κομπόδεμα του νεκρού πλέον φίλου του και βοηθούντος ενός άλλου υπαξιωματικού, θα αναγορευτεί ήρωας του πολέμου. Μας τα διηγείται ο ίδιος. Cut.
Διήγηση τρίτη: αφηγητής αυτός ο άλλος, ο μυστηριώδης υπαξιωματικός, ονόματι Γκολιάτκιν. Τον έχουμε ήδη συναντήσει ως ευεργέτη του υιού του σιδηροδρομικού, στο πρώτο επεισόδιο. Είναι ένας μονόχειρας και αριστερόχειρας Ουκρανός που, από αντίθεση στη Ρωσία και στη φιλορωσική οικογενειακή του παράδοση, και με μια γενναία δόση αμοραλισμού-τυχοδιωκτισμού, έχει καταταγεί στον στρατό της Αυστροουγγαρίας. Δένει τις τύχες του με τον «ήρωα» της προηγούμενης αφήγησης, του οποίου γίνεται σκιά-ορντινάντσα, καθώς εκείνος ανεβαίνει τα σκαλοπάτια της στρατιωτικής ιεραρχίας στο αναδυόμενο Τρίτο Ράιχ. Κάποια στιγμή, ο προϊστάμενός του, έχοντας γνωρίσει τον μετέπειτα πρωτεργάτη του Ολοκαυτώματος Α. Άιχμαν μέσω του κοινού σκακιστικού τους πάθους, συλλαμβάνει ένα σχέδιο: να δημιουργήσει μια λεγεώνα από σωσίες που να υποκαθιστούν τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους του καθεστώτος σε επικίνδυνες αποστολές. Cut.
Αφήγηση τελευταία: ένας Άγγλος, συγγραφέας-φάντασμα κατ΄ επάγγελμα και ερασιτέχνης σκακιστής, ειδοποιείται ότι είναι κληρονόμος ενός ιδιόρρυθμου Πολωνού ευγενούς που βρέθηκε νεκρός στη Γενεύη, λίγο μετά τη σύλληψη του Άιχμαν στο Μπουένος Άιρες. Ο Βρετανός μας διηγείται τις θριλεροειδείς περιπέτειες που ακολούθησαν το άνοιγμα της διαθήκης και τις προσπάθειές του να εξιχνιάσει την πραγματική ταυτότητα του νεκρού, με τον οποίον μοναδική του σχέση υπήρξε επί μακρόν το σκάκι δι΄ αλληλογραφίας. Τhe end.
Ιgnacio Ρadilla
ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ
Μετάφραση Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, Εκδ. Κέδρος, 2008
Το μυθιστόρημα του Μεξικανού Ιγνάσιο Παντίγια απέχει πολύ από τα στερεότυπα που έχουμε στο νου περί λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας. Τα κεντρικά πρόσωπα είναι απαξάπαντες δεινοί σκακιστές, αφοσιωμένοι στο πνευματικό αυτό άθλημα που μπορεί να οδηγήσει κάλλιστα στην τρέλα.
Το σκάκι έχει εμπνεύσει πολλούς συγγραφείς και ουκ ολίγα λογοτεχνικά έργα. Από τη σκακιστική νουβέλα του Στ. Τσβάιχ μέχρι τον Ναμπόκοφ, τον δεινό σκακιστή Αραμπάλ και τον συμπατριώτη του Πέρεθ Ρεβέρτε που έγραψε τον Πίνακα της Φλάνδρας (λογοτεχνικά αποδεκτό, αλλά σκακιστικά αξιοθρήνητο). Ο Αμφιτρύων του κοσμοπολίτη Ιγνάσιο Παντίγια εντάσσεται, με την ευρεία έννοια, σε αυτήν την παράδοση τής ούτως ειπείν σκακιστικής λογοτεχνίας. Άλλωστε, ο χώρος-χρόνος μέσα στον οποίο διαδραματίζεται το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας προσφέρεται: είναι η Κεντρική Ευρώπη των δύο παγκοσμίων πολέμων και του μεσοπολέμου. Βιέννη, Βερολίνο, Πράγα, Αυστροουγγαρία, Ναζιστική Γερμανία, στρατώνες, στρατιώτες, αξιωματικοί. Ένας περίγυρος όπου δεσπόζουν οι άνδρες και οι αναμετρήσεις τους, οι δε γυναίκες (όπως και ο ερωτισμός) λάμπουν διά της απουσίας τους.
Το βιβλίο απαρτίζεται από αφηγήσεις τεσσάρων προσώπων: 4 διηγήσεις, 4 διακριτές οπτικές γωνίες ξεδιπλώνονται, υιοθετώντας το ίδιο πάντα στυλ γραφής-ομιλίας, σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους (Αργεντινή 1957, Ελβετία 1948, Γαλλία 1960, Αγγλία 1989). Σαν κομμάτια ενός θεόρατου παζλ, οι εξιστορήσεις αυτές δένουν μεταξύ τους, δημιουργώντας μια μεγάλη σύνθεση. Συνεκτικός δεσμός, τρόπον τινά αρμός στο όλο οικοδόμημα, είναι το σκάκι και η Ιστορία.
Μέσα από μια παρτίδα που παίζεται με στοίχημα (όχι επί χρήμασι, αλλά επί αίμασι!) ο φτωχός Αυστριακός φαντάρος Ταντέους Ντράγερ γλιτώνει από το Βαλκανικό Μέτωπο και καταλήγει κλειδούχος κάποιου σιδηροδρομικού σταθμού έξω από το Ζάλτσμπουργκ. Φέρων πλέον το όνομα Β. Κρέτσμαρ, σφετερίζεται το πόστο και την ταυτότητα κάποιου άλλου για να ανακαλύψει, έπειτα από πολλά χρόνια, ότι ο τότε συμπαίκτης του, στη μοιραία εκείνη παρτίδα, είναι εν ζωή και μάλιστα διαπρέπει. Την ιστορία μάς την αφηγείται, δεκαετίες αργότερα, ο γιος του, που έχει βάλει στόχο να γνωρίσει τον αινιγματικό άνδρα που κυκλοφορεί ως Ταντέους Ντράγερ: αυτός ο οιονεί πατέρας του, όπως ανακαλύπτουμε σταδιακά, έχει ορίσει πολλαπλώς την ίδια του τη μοίρα. Θα διασταυρωθούν στο Βερολίνο, μεσούσης της ανόδου του εθνικοσοσιαλισμού. Και θα βρεθούν αντιμέτωποι μέσα σε ένα τρένο, μπροστά σε μια σκακιέρα. Cut.
Αφήγηση δεύτερη: Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, βαλκανικό μέτωπο. Ένας Αυστριακός φαντάρος, ιεροσπουδαστής που έχει καταλήξει να ασκεί τα καθήκοντα του πεσόντος ιερέα, ανακαλύπτει μέσα στο ανθρωπομάνι του στρατεύματος έναν παιδικό του φίλο, γιο Εβραίου τοκογλύφου και δεινό σκακιστή. Αυτός καμώνεται πως δεν τον αναγνωρίζει και τον αποφεύγει, προφυλάσσοντας το ψεύτικο όνομα-ταυτότητα που έχει αποκτήσει και συνεχίζοντας να διαπρέπει στο σκάκι, κερδίζοντας έτσι χοντρά στοιχήματα. Ο ψευδο-ιερέας θα πεισμώσει: θα του γίνει έμμονη ιδέα. Θα τον ξετρυπώσει εν τέλει, σε ερειπιώδη κατάσταση, σε κάποιο προκεχωρημένο φυλάκιο της καταρρέουσας Αυτοκρατορίας, ανάμεσα στα συντρίμμια του βαλκανικού μετώπου. Θα επιστρέψει από την αυτοκτονική του αποστολή με την ταυτότητα και το κομπόδεμα του νεκρού πλέον φίλου του και βοηθούντος ενός άλλου υπαξιωματικού, θα αναγορευτεί ήρωας του πολέμου. Μας τα διηγείται ο ίδιος. Cut.
Διήγηση τρίτη: αφηγητής αυτός ο άλλος, ο μυστηριώδης υπαξιωματικός, ονόματι Γκολιάτκιν. Τον έχουμε ήδη συναντήσει ως ευεργέτη του υιού του σιδηροδρομικού, στο πρώτο επεισόδιο. Είναι ένας μονόχειρας και αριστερόχειρας Ουκρανός που, από αντίθεση στη Ρωσία και στη φιλορωσική οικογενειακή του παράδοση, και με μια γενναία δόση αμοραλισμού-τυχοδιωκτισμού, έχει καταταγεί στον στρατό της Αυστροουγγαρίας. Δένει τις τύχες του με τον «ήρωα» της προηγούμενης αφήγησης, του οποίου γίνεται σκιά-ορντινάντσα, καθώς εκείνος ανεβαίνει τα σκαλοπάτια της στρατιωτικής ιεραρχίας στο αναδυόμενο Τρίτο Ράιχ. Κάποια στιγμή, ο προϊστάμενός του, έχοντας γνωρίσει τον μετέπειτα πρωτεργάτη του Ολοκαυτώματος Α. Άιχμαν μέσω του κοινού σκακιστικού τους πάθους, συλλαμβάνει ένα σχέδιο: να δημιουργήσει μια λεγεώνα από σωσίες που να υποκαθιστούν τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους του καθεστώτος σε επικίνδυνες αποστολές. Cut.
Αφήγηση τελευταία: ένας Άγγλος, συγγραφέας-φάντασμα κατ΄ επάγγελμα και ερασιτέχνης σκακιστής, ειδοποιείται ότι είναι κληρονόμος ενός ιδιόρρυθμου Πολωνού ευγενούς που βρέθηκε νεκρός στη Γενεύη, λίγο μετά τη σύλληψη του Άιχμαν στο Μπουένος Άιρες. Ο Βρετανός μας διηγείται τις θριλεροειδείς περιπέτειες που ακολούθησαν το άνοιγμα της διαθήκης και τις προσπάθειές του να εξιχνιάσει την πραγματική ταυτότητα του νεκρού, με τον οποίον μοναδική του σχέση υπήρξε επί μακρόν το σκάκι δι΄ αλληλογραφίας. Τhe end.
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Εικόνες
Ο καθηγητής Πρινς, από το Μάνσεστερ της Αγγλίας, εισάγει σε έναν υπολογιστή ένα σκακιστικό πρόβλημα δυο κινήσεων, με ελάχιστα κομμάτια. Ο «προϊστορικός» υπολογιστής του 1955 χρειαζόταν περίπου 15 λεπτά για να βρει το ματ στο συγκεκριμένο πρόβλημα. Οι εφημερίδες έγραφαν για την υπεροχή του ανθρώπινου μυαλού, αφού ακόμη και ένας πρωτόπειρος σκακιστής θα μπορούσε να ανακαλύψει τη λύση μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Ο Πρινς προέβλεπε πως μέσα σε διάστημα μιας δεκαπενταετίας τα πανεπιστήμια θα κατασκεύαζαν υπολογιστές ικανούς να επιλύουν ακόμη και προβλήματα τριών κινήσεων. Ο χρόνος όμως για την επίλυση τέτοιων συνθέσεων θα υπερέβαινε τα τρία εικοσιτετράωρα.
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Russian Silhouettes
Ο Γκένα Σοσόνκο έφυγε από τη Σοβιετική Ένωση για την Ολλανδία το 1972. Προετοίμαζε πολλά χρόνια αυτή την "έξοδο". Υπήρξε αναλυτής του Ταλ και του Κορτσνόι. Το βιβλίο που έγραψε (Russian Silhouettes, εκδόσεις New In Chess, 2003), αφορά την ανθρώπινη πλευρά του σκακιού κορυφής τα χρόνια που η ΕΣΣΔ, σαν κρατική οντότητα, κυριαρχούσε στο παιχνίδι. Ένα σκακιστικό βιβλίο χωρίς παρτίδες, χωρίς διαγράμματα, χωρίς αναλύσεις. Μονάχα κείμενο, μονάχα άγνωστες αλλά και γνωστές πλευρές της ζωής μεγάλων παικτών της ιστορίας. Ο Μιχαήλ Ταλ, το εκπληκτικό του ταλέντο, το πάθος του για το σκάκι, αλλά και τα προβλήματα: αλκοολισμός, αρρώστεια, δραματική προσωπική ζωή. Ένα μπουκάλι βότκα κάτω από ένα μουσκεμένο μαξιλάρι. Αυτό το κεφάλαιο, για τον Ταλ, έχει τον τρυφερό τίτλο "Ο Μίσα μου". Σκιαγραφείται ο όμορφος νεαρός των αρχών της δεκαετίας του 1960 και ένας άνθρωπος υπό κατάρρευση, λίγο πριν το θάνατό του. Στις σελίδες του βιβλίου βρίσκουμε φυσικά και τον πατριάρχη του σοβιετικού σκακιού, τον Μιχαήλ Μποτβίνικ. Η ατσάλινη σκακιστική του λογική, η εργατικότητά του, η γνώμη του για τους διαδόχους του, οι κρίσεις του για μαθητές του όπως ο Κάρποβ και ο Κασπάροβ. Η άρνησή του (παρόλη την κομματική του προσήλωση) να συνυπογράψει κείμενο αφορισμού του Βίκτωρα Κορτσνόι, όταν αυτός κατέφυγε σε ένα αστυνομικό τμήμα του Άμστερνταμ ζητώντας πολιτικό άσυλο. Ο Πολ Κέρες, ο μεγάλος "δεύτερος" και οι κατηγορίες που τον βάρυναν για συνεργασία με τους Γερμανούς. Αμέσως μετά τον πόλεμο, ο Κέρες σκόπευε να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα επιβιβαζόταν σε ένα σουηδικό καράβι, που όμως δεν ήρθε ποτέ. Στη συνέχεια όμως ο Κέρες αποτέλεσε μέρος του σοβιετικού σκακιστικού συστήματος. Στις σελίδες του βιβλίου θα συναντήσουμε και τον Λεβ Πολουγκαέβσκι, σε ένα δωμάτιο στο Παρίσι, να γράφει μανιωδώς για τις ανακαλύψεις του σε συστήματα της Σικελικής. Τον Έφιμ Γκέλερ, τον εβραίο πρώην ναυτικό, στην ομάδα των πιο λαμπρών παικτών του εικοστού αιώνα που δεν αξιώθηκαν να γίνουν παγκόσμιοι πρωταθλητές. Θα διαβάσουμε για αναλυτές και προπονητές, όπως τον Βλαντιμίρ Ζακ (δάσκαλος των Σπάσκι και Κορτσνόι), τον Αλεξάντερ Κόμπλεντς (δάσκαλος του Ταλ). Πορτραίτα ιερών σκακιστών μιας μεγάλης για το παιχνίδι εποχής, γραμμένα με δραματικότητα, προσωπικό στυλ. αλλά και ιστορική ακρίβεια. Ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα.
Σχετικός σύνδεσμος στο Amazon
Σχετικός σύνδεσμος στο Amazon
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
6ος Διαγωνισμός Λύσης Προβλημάτων Αττικής
Η Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Αττικής προκηρύσσει τον 6ο Διαγωνισμό Λύσης Προβλημάτων για τα σωματεία της Αττικής. Ο Διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα των σκακιστικών σωματείων ΣΟ Αμπελοκήπων και ΣΟ Θωμάς Γεωργίου, Μακρυνίτσας 12 (κοντά στο σταθμό μετρό «Αμπελόκηποι»), την Κυριακή 28 Μαρτίου, ώρα 17.45 – 20:00.
Το διαγωνισμό διοργανώνουν η ΕΣΣΝΑ και τα σωματεία «ΣΟ Θωμάς Γεωργίου» και «ΑΟ Ζήνων Γλυφάδας».
Η οργανωτική επιτροπή αποτελείται από τον Γιάννη Γαρουφαλίδη, τον Αχιλλέα Μητσάκο και τον Παναγή Σκλαβούνο.
Η διοργάνωση αυτή θα αναδείξει τον «Πρωταθλητή Αττικής στη λύση σκακιστικών προβλημάτων για το έτος 2010». Ο πρώτος στην κατάταξη νικητής ή νικήτρια κάτω των 20 ετών θα αναδειχθεί «Πρωταθλητής εφήβων Αττικής στη λύση προβλημάτων 2010».
Η διάρκεια του Διαγωνισμού θα είναι δύο ώρες και ένα τέταρτο της ώρας. Οι συμμετέχοντες θα κληθούν να λύσουν 6 προβλήματα, από έξι διαφορετικές κατηγορίες : ένα πρόβλημα των 2 κινήσεων, ένα των 3 κινήσεων, ένα περισσοτέρων κινήσεων , ένα αντίστροφο (self-mate), ένα βοηθητικό (help-mate) και μία σπουδή. Σε περίπτωση επίλυσης ίδιου αριθμού προβλημάτων από κάποιους λύτες, κριτήριο ισοβαθμίας είναι ο χρόνος που απαιτήθηκε για τη συνολική λύση.
Στο Διαγωνισμό θα συμμετάσχουν μέχρι 32 λύτες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Δηλώσεις συμμετοχής μπορούν να υποβληθούν μέχρι το Σάββατο 27 Μαρτίου στον Παναγή Σκλαβούνο, αλλά και στον αγωνιστικό χώρο πριν την έναρξη του διαγωνισμού.
Στους πρώτους νικητές θα δοθούν κύπελλο, μετάλλια. και άλλο υλικό σχετικό με τα σκακιστικά προβλήματα. Επίσης, κύπελλο θα δοθεί στην πρώτη ομάδα, με κριτήριο το άθροισμα βαθμών τριών μελών της.
***Δυο ορθόδοξα προβλήματα και μια σπουδή συνοδεύουν την ανάρτηση. Πολύ εύκολες σύνθεσεις για τους έμπειρους λύτες, όμως παρουσιάζουν ενδιαφέρον για όσους δεν έχουν ασχοληθεί συστηματικά με το καλλιτεχνικό σκάκι.
M. Subotic, Die Schwalbe 1992
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις (#2)
W. Hagemann, Nurnberger Arbeiterschachklub 1928, 2nd Prize
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις (#3)
J. Moller, 1909
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)
Το διαγωνισμό διοργανώνουν η ΕΣΣΝΑ και τα σωματεία «ΣΟ Θωμάς Γεωργίου» και «ΑΟ Ζήνων Γλυφάδας».
Η οργανωτική επιτροπή αποτελείται από τον Γιάννη Γαρουφαλίδη, τον Αχιλλέα Μητσάκο και τον Παναγή Σκλαβούνο.
Η διοργάνωση αυτή θα αναδείξει τον «Πρωταθλητή Αττικής στη λύση σκακιστικών προβλημάτων για το έτος 2010». Ο πρώτος στην κατάταξη νικητής ή νικήτρια κάτω των 20 ετών θα αναδειχθεί «Πρωταθλητής εφήβων Αττικής στη λύση προβλημάτων 2010».
Η διάρκεια του Διαγωνισμού θα είναι δύο ώρες και ένα τέταρτο της ώρας. Οι συμμετέχοντες θα κληθούν να λύσουν 6 προβλήματα, από έξι διαφορετικές κατηγορίες : ένα πρόβλημα των 2 κινήσεων, ένα των 3 κινήσεων, ένα περισσοτέρων κινήσεων , ένα αντίστροφο (self-mate), ένα βοηθητικό (help-mate) και μία σπουδή. Σε περίπτωση επίλυσης ίδιου αριθμού προβλημάτων από κάποιους λύτες, κριτήριο ισοβαθμίας είναι ο χρόνος που απαιτήθηκε για τη συνολική λύση.
Στο Διαγωνισμό θα συμμετάσχουν μέχρι 32 λύτες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Δηλώσεις συμμετοχής μπορούν να υποβληθούν μέχρι το Σάββατο 27 Μαρτίου στον Παναγή Σκλαβούνο, αλλά και στον αγωνιστικό χώρο πριν την έναρξη του διαγωνισμού.
Στους πρώτους νικητές θα δοθούν κύπελλο, μετάλλια. και άλλο υλικό σχετικό με τα σκακιστικά προβλήματα. Επίσης, κύπελλο θα δοθεί στην πρώτη ομάδα, με κριτήριο το άθροισμα βαθμών τριών μελών της.
***Δυο ορθόδοξα προβλήματα και μια σπουδή συνοδεύουν την ανάρτηση. Πολύ εύκολες σύνθεσεις για τους έμπειρους λύτες, όμως παρουσιάζουν ενδιαφέρον για όσους δεν έχουν ασχοληθεί συστηματικά με το καλλιτεχνικό σκάκι.
M. Subotic, Die Schwalbe 1992
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις (#2)
W. Hagemann, Nurnberger Arbeiterschachklub 1928, 2nd Prize
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις (#3)
J. Moller, 1909
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ισοπαλία (=)
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Θα υποδυθεί τον Φίσερ
Του Μέτοικου στη Νίσυρο
Φετινός υποψήφιος για «Χρυσή σφαίρα» (Golden globe) για την ερμηνεία του στο Brothers του Τζ.Σέρινταν (Τhe boxer), ριμέϊκ του πολυβραβευμένου δανέζικου Brodre, o Tόμπεϊ Μαγκουάιρ, ο οποίος ταυτίζεται για τους περισσότερους με την κινηματογραφική φιγούρα του Σπάιντερμαν καθώς ενσάρκωσε τον πολύ δημοφιλή ήρωα των Marvel comics σε 3 ταινίες τα προηγούμενα χρόνια. Πριν ωστόσο στραφεί σε υπερπαραγωγές είχε αποκτήσει ήδη φήμη ταλαντούχου ηθοποιού που ειδικεύεται σε απαιτητικούς ρόλους, παίζοντας σε ταινίες όπως η Παγοθύελλα (Τhe Ice storm- 97), το Pleasantville το 1998, η Θέα στον Ωκεανό (The cider house rules-99) και τα Τρομερά παιδιά (Wonderboys-2000).
Τώρα φαίνεται ότι θα βρεθεί μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του, καθώς πρόκειται να υποδυθεί τον Μπόμπι Φίσερ, σε μια ταινία που θα περιγράφει τη ζωή του Αμερικανού σκακιστή, ο οποίος κατάφερε στο απόγειο της δόξας του να κάνει τον μέσο Αμερικανό να ασχολείται με το τι γίνεται σε μια σκακιέρα στην Ισλανδία και να αδιαφορεί για το Super bοwl. Οι ψίθυροι λένε ότι η ταινία θα επικεντρωθεί στο ματς Φίσερ-Σπάσκι και θ'αφήσει έξω τα σκοτεινά χρόνια που ακολούθησαν.
Ο Μαγκουάιρ, ο οποίος εμπλέκεται και στην παραγωγή της ταινίας Pawn Sacrifice δεν μοιάζει ιδιαίτερα στον Μπόμπι, αλλά διαθέτει ένα έντονο υπνωτικό βλέμμα που πιθανότατα θα του φανεί χρήσιμο για το συγκεκριμένο ρόλο.
Σχετικοί σύνδεσμοι-πηγές:
http://www.slashfilm.com
http://www.firstshowing.net
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Εικόνες
Κλικ πάνω στη φωτογραφία για μεγέθυνση. Είναι οι συμμετέχοντες του Πανενωσιακού Πρωταθλήματος της κατηγορίας νέων 12 έως 14 ετών, το Μάρτιο του 1990, στο Λένινγκραντ και κάποιοι προπονητές τους. Μεταξύ των παιδιών (που είναι γεννημένα ανάμεσα στο 1976 και το 1978, εκτός ίσως από εκείνα της πρώτης σειράς που δείχνουν μικρότερα) θα αναγνωρίσετε πολλούς σημερινούς γνωστούς γκρανμέτρ. Όταν βρείτε ονόματα, μη διστάσετε να τα αποκαλύψετε στο χώρο των σχολίων! Πολύ δύσκολο κουίζ!
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες
Kasparov: American Gambit
Ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ σε τρία μέρη.
Το δεύτερο μέρος: http://www.youtube.com/watch#v=h3dWHH3aCNc&feature=related
Το τρίτο μέρος: http://www.youtube.com/watch#v=tCGBee8pvhQ&feature=related
Κατηγορίες: Ελληνικές Σελίδες


